 |
 | |
| შერჩეული ტერმინები: 3,919 | გვერდი: 75 / 196 |
- კატკოვი მიხეილ ნიკიფორეს ძე
- (1818-1887) რუსი პუბლიცისტი და გამომცემელი. რედაქტორობდა ჟურნალ „русский вестник” და „московские ведомости“ - ის რომელშიც 1882 წ. დაიბეჭდა მტრული წერილი თბილისის თეატრების დადგმებზე, [სრულად »»]
- კატორღა
- პატიმრობა, შეერთებული მძიმე იძულებით სამუშაოებთან. =„მეფის მთავრობამ კუზმა კილგას ამბოხებაში მონაწილეობის მიღებისათვის უვადო კატორღა მიუსაჯა“ („ჰაკი აძბა“ ლ. ქიაჩ.). =სასკოლო [სრულად »»]
- კაფია
- ქართული ზეპირმეტყველების პოეტური ჟანრი, სატირულიულ იუმორისტული ხასიათის ლექსი, რომელიც ექსპრომტად გამოითქმება. მოუმზადებლად, სახელდახელოდ თქმული ლექსი, ექსპრომტი, მუნასიბი. =სასკოლო [სრულად »»]
- კაფირი, კიაფირი
- გიაური, ღვთის უარმყოფელი, ურჯულო, ქრისტიანი, ან საერთოდ არამუსლიმანი. =„მართლმორწმუნე „სალამ ალეიქუმს“ მხოლოდ თავისიანებისათვის იმეტებს, კაფირისათვის კი „ალაჰ სახსალან“ ან „ხოშ გელდი“ [სრულად »»]
- კახეთის აჯანყება
- (1615 წ.) კახეთის მოსახლეობის ბრძოლა ყიზილბაშ დამპყრობთა წინააღმდეგ. ირანის შაჰის აბას I-ის ლაშქრობათა შედეგად შევიწროვებული კახეთის მოსახლეობა შესაფერის მომენტს უცდიდა აჯანყების [სრულად »»]
- კახპა
- გარყვნილი, მეძავი ქალი, =„უყურე კახპა ქალასა,/ქმარი ისჩია მამასა“ („ამირანი“ ხალხ.). =სასკოლო ლიტერატურული ლექსიკონი-ცნობარი/ ეთერ კაკალაძე, ნინო ბერიძე ; [რედ.: ნაზი მიქელაძე]. - [სრულად »»]
- კბოდე
- თხრილის ან მდინარის კიდე, ცერაღმად შემართული. =„დედაკაცის ყივილზე კაკბები კრიახით.. გადაიხვეწნენ კბოდედას" („დიდოსტატის მარჯვენა“- კ. გამს.) =სასკოლო ლიტერატურული [სრულად »»]
- კევრი
- პურეულის სალეწი იარაღი ტრაპეციის ან სამკუთხედის ფორმისა. შეკრულია გათლილი ფიცრებისაგან. შ.-ის ძირი ქვით ან ქვითა და რკინით არის მოკოხილი (რკინა ჭრიდა, ქვა კი ბუდიდან მარცვალს ფშვნეტდა). [სრულად »»]
- კეთილშობილი
- ზნეობრივად ფაქიზი, დიდსულოვანი, კაცთმოყვარე, პატიოსანი. ძ. ადამიანი. ასეთი ადამიანის შესაფერი. კ. საქციელი, კ. სურვილი. ◊ დახვეწილი, ფაქიზი, ნატიფი. სახის ძ. ნაკვთები. ◊ [სრულად »»]
- კეთრი
- კანის მძიმე გადამღები სნეულება, ითვლება უკურნებლად. =„კეთრი აღმოაჩნდა ეზოსმოძღვარს" („დიდოსტატის მარჯვენა“ კ. გამს.).; „მკვდარს აღუდგენდა, კურნავდა კეთროანს, წყალმანკიერსო“ (დ. [სრულად »»]
- კეისარი
- იმპერატორის ტიტული ძველ რომში.(ქ. მწ) თვითმპყრობელი, უმაღლესი გამგებელი, მეფეთა-მეფე. =„მიეც კეისარს კეისრისა.“ =სასკოლო ლიტერატურული ლექსიკონი-ცნობარი/ ეთერ კაკალაძე, ნინო ბერიძე ; [სრულად »»]
- კეკელიძე კორნელი სამსონის ძე
- (1879-1962) (ქსე) ქართველი ფილოლოგი, ლიტერატურათმცოდნე, საქ. სსრ აკად. აკადემიკოსი საქ. მეცნ. დამს. მოღვაწე სწავლობდა თბილისის სას. სემინარიაში დაამთავრა კიევის სას. აკადემია. [სრულად »»]
- კელაპტარი
- დიდი სანთელი. =„გაღმა დანთილი სანთელის გამოღმა კელაპტარობდა“ („თავფარავნელი ჭაბუკი“- ხალხ.). =სასკოლო ლიტერატურული ლექსიკონი-ცნობარი/ ეთერ კაკალაძე, ნინო ბერიძე ; [რედ.: ნაზი [სრულად »»]
- კელობდა
- კოჭლობდა. (ქ. მწ) =„[მამამზე]ძლივს მოკელანობდა ცალკერძ სახლთუხუცესის მხარსა, ცალკერძ შინდის ჯოხს დაყრდნობილი“ („დიდოსტატის მარჯვენა“ კ. გამს.) =სასკოლო ლიტერატურული [სრულად »»]
- კენტავრი, ცენტავრი
- თესალიელ ცხენკაცთა მძლავრი მოდგმა, ტყისა და გამოქვაბულთა დემონი. არსება, რომელსაც აქვს ცხენის ტანი და ადამიანის გულმკერდი და თავი. =„ცაცხვები დგანან შენს საფლავთან, ვით ცენტავრები მათ [სრულად »»]
- კენჩხა
- თავის ქალა. =მაღლა დაგიცდა ბეჩაო კენჩხას არა სქრის ძელისასა“ („ალუდა ქეთელაური“, ვაჟა). =სასკოლო ლიტერატურული ლექსიკონი-ცნობარი/ ეთერ კაკალაძე, ნინო ბერიძე ; [რედ.: ნაზი მიქელაძე]. - [სრულად »»]
- კერატი
- დაუკოდავი ღორი. =[გლახაკმა იფიქრა]: მამლების ფულით საეშვე გოჭებს გიყიდი, დავასუქებ, დავაკერატებ და ორ-ორ მარჩილად გავყიდიო..“ („გლახაკი და ქილა ერბო“ საბა). =სასკოლო ლიტერატურული [სრულად »»]
- კერეონი
- ცვილის დიდი სანთელი. კელაპტარი.(ქ. მწ.) =სასკოლო ლიტერატურული ლექსიკონი-ცნობარი/ ეთერ კაკალაძე, ნინო ბერიძე ; [რედ.: ნაზი მიქელაძე]. - ბათუმი : ალიონი, 2002. - 524გვ. ; 20სმ.см.. - [სრულად »»]
- კერესელიძე ივანე
- (1829-1892) ქართველი პუბლიცისტი, მწერალი, საზოგადო მოღვაწე, რედაქტორგამომცემელი. 1850 წ. დაამთავრა თბილისის პირველი გიმნაზია. 1851 წ. სამეგრელოს მთავარმა დავით დადიანმა მიიწვია ზუგდიდში [სრულად »»]
- კერპი
- ღვთაების ქანდაკება, რომელსაც თაყწარმართული ვანს სცემენ. ვინმესთვის თაყვანსაცემი პიროვნება. (ქ. მწ.) ადამიანის, ან სხვა რამის გამოსახულება (ქანდაკება), რომელიც წარმართებს ღმერთად მიაჩნიათ. [სრულად »»]
| სასკოლო ლიტერატურული ლექსიკონი-ცნობარი | ლექსიკონები |
 ძირითად გვერდზე | 10 საუკეთესო • დაგვიკავშირდით • Login |  გვერდის დასაწყისი |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |