ძველ ბერძნულ ეპოსში აპოლონის ქურუმი, ტროელი გმირი, რომელსაც ტროას დაცვისათვის მის ორ ვაჟთან ერთად მიუსიეს. ამ სიუჟეტზეა შექმნილი სკულპტურული ძეგლები. =სასკოლო ლიტერატურული [სრულად »»]
სტილი, რომელიც მოკლედ, სხარტად და ამავე დროს მკაფიოდ გამოხატავს აზრს, გრძნობას (ასეთი სტილი ახასიათებს ძველი რომაული ძეგლების წარწერებს). (ა. ჭილაია) აზრის სხარტად, მოკლედ და მკაფიოდ [სრულად »»]
(ძვ. ქართ.) ძვირფასეულობა, განძეულობა, აქედანვე სალარო, სადაც მას ინახავდნენ. ლ. საერთოდ ორგვარია:. ძვირფასი, ანუ პატიოსანი ქვები, ოქრო-ვერცხლი და მათი ნაკეთობანი; ◊ ტექსტილური [სრულად »»]
ესე არს მსგავსად კიდობნისა შემზადებული ფიცართაგან ანუ ქვათაგან შთასასმელად კაცთათვის, ხოლო ვიეთნი მკვდართათვისცა შეამზადებენ ქვათაგან. (საბა) კუბო, ლუსკუმა. =სასკოლო ლიტერატურული [სრულად »»]
წვრილი და გრძელი ძელი. =სასკოლო ლიტერატურული ლექსიკონი-ცნობარი/ ეთერ კაკალაძე, ნინო ბერიძე ; [რედ.: ნაზი მიქელაძე]. - ბათუმი : ალიონი, 2002. - 524გვ. ; 20სმ.см.. - ISBN 99928-43-54-3
(დაფნის გვირგვინოსანი) (ა. ჭილაია ასე უწოდებდნენ ძვ. საბერძნეთსა და რომში სახალხო დღესასწაულზე პოეტურ შეჯიბრებაში გამარჯვებულებს, რომელთაც დაფნის გვირგვინით ამკობდნენ. სიტყვა ლავრა – [სრულად »»]
ადგილი შენობის ირგვლივ, რომელსაც სახურავის გამოშვერილი ნაწილი ფარავს. =„[მამამ] ბავშვები ცალი ხელით მილახა და ლაფაროში გაყარა. “( ტრაგედია უგმიროდ“– ნ. ლორთქ.). =სასკოლო ლიტერატურული [სრულად »»]
1621-168ნდიდი ფრანგი მეიგავე, პოეტი, დრამატურგი. ცნობილია იგავთა 12 წიგნით, თარგმნილია მრავალ ენაზე. =სასკოლო ლიტერატურული ლექსიკონი-ცნობარი/ ეთერ კაკალაძე, ნინო ბერიძე ; [რედ.: ნაზი [სრულად »»]
უნებლიე შეცდომა. =„კიდევ ერთხელ გადავიკითხე „დიდოსტატის მარჯვენა“ და რამდენიმე ეტიმოლოგიური ლაფსუსი გავასწორე“ („დიდოსტატის მარჯვენა“ – კ. გამს. - ბოლოსიტყვა). =სასკოლო ლიტერატურული [სრულად »»]
დაკოდილი ცხენი, იაბო. =„ინალიფას ლურჯი ლაფშა ამ სამ დღეში მომგვარეო.“ („გამზრდელი“ აკ. წერ). =სასკოლო ლიტერატურული ლექსიკონი-ცნობარი/ ეთერ კაკალაძე, ნინო ბერიძე ; [რედ.: ნაზი [სრულად »»]
ფშავის მთავარი სალოცავი. ლაშარის ჯვარი, წმინდა გიორგის სალოცავია, ხოლო გიორგი ლაშარს უკავშირდება =(სიტყვაში „ლაშარობა“-ს რ ჩართვია „თამარობა“ - ს ანალოგიით.) =სასკოლო ლიტერატურული [სრულად »»]
წნელისაგან მოწნული საწოლი, რომელშიც თივა ან ჩალა არის ჩაგებული. =„ჯოყოლამ თავის ლაქანი დაუთმო სტუმარ ზვიადაურს“ (სასკ. სახ-ლო). =სასკოლო ლიტერატურული ლექსიკონი-ცნობარი/ ეთერ [სრულად »»]
გრძელი უტარო მათრახი, რომელსაც ძველად ბრძოლაში იყენებდნენ საცემრად. =„საარაკო იყო მათი ლახტის ცემა“ („ბაში-აჩუკი“ აკ. წერ.) =სასკოლო ლიტერატურული ლექსიკონი-ცნობარი/ ეთერ კაკალაძე, [სრულად »»]