 |
 | |
| შერჩეული ტერმინები: 3,919 | გვერდი: 90 / 196 |
- მამლუქი, მამელუქი
- შუა საუკუნეებში ეგვიპტეში: თურქი და კავკასიელი (ქართველი, ჩერქეზი და სხვა) ტყვე-მონებისაგან შემდგარი სულთნის პირადი გვარდიის ჯარისკაცი. (კ თათარიშვილი „მამლუქი“) მამლუქებმა 1250 წ. დაიპყრეს [სრულად »»]
- მამონა
- ფულის ან სიმდიდრის გაღმერთება. ანგარებასა და სიძუნწესაც აღნიშნავს. =სასკოლო ლიტერატურული ლექსიკონი-ცნობარი/ ეთერ კაკალაძე, ნინო ბერიძე ; [რედ.: ნაზი მიქელაძე]. - ბათუმი : ალიონი, [სრულად »»]
- მამული
- (მამაპაპეული, წინაპრებისაგან მიღებული უძრავ-მოძრავი ქონება და სხვა. ნაწარმოებია სიტყვისაგან „მამა“ (ანალოგიური წარმოშობისა იყო დედული, სიტყვისაგან „დედა“) შუა საუკუნეების ქართულში [სრულად »»]
- მამფალი
- ფეოდალურ საქართველოში „პატრონის“ შესატყვისი ტერმინი, ფეოღალი მთავრების სახელწოდება; მიღებულია „მამა“ და „უფალი“ სიტყვების შეერთებით. მისი გაჩენა მეტყველებაში გამოწვეული იყო სათანადო [სრულად »»]
- მანანა
- ბიბლიური ლეგენდის მიხედვით: საკვები, რომელიც ზეციდან უცვიოდათ ებრაელებს უდაბნოში სვლის დროს. =„ღვთისმშობელმა ჰრქვა. იწამეთ, ვინ ცით გვიწვიმა მანანა ქვეყნად უმამოდ ქალწულსა ძე მარწებინა, [სრულად »»]
- მანაური
- მანავისა („ღვინოს სმიდეს მანაურსა“). =სასკოლო ლიტერატურული ლექსიკონი-ცნობარი/ ეთერ კაკალაძე, ნინო ბერიძე ; [რედ.: ნაზი მიქელაძე]. - ბათუმი : ალიონი, 2002. - 524გვ. ; 20სმ.см.. - ISBN [სრულად »»]
- მანგანი
- იგივეა, რაც მარწუხი, მჭედლის იარაღი. ქანჩი, მოსაჭერი. =„ოდეს სული ამომგლიჯონ, შენკენ მისწი მანგანითო“ ( დავითიანი“ დ. გურამ.) =სასკოლო ლიტერატურული ლექსიკონი-ცნობარი/ ეთერ კაკალაძე, [სრულად »»]
- მანგი
- მარგალიტი. (ქ.მწ.) =„ტანი ალვა - პირი მანგი“ ◊ მთვარე, პირი მანგი მთვარის სახისა. მოელვარე. სასკოლო ლიტერატურული ლექსიკონი-ცნობარი/ ეთერ კაკალაძე, ნინო ბერიძე ; [რედ.: ნაზი [სრულად »»]
- მანდატურთუხუცესი
- მანდატურების უფროსი, საპოლიციო უწყების ხელმძღვანელი გაერთიანებულ ფეოდალურ საქართველოში. ფიქრობენ, რომ მ. როგორც ნდობით აღჭურვილი მოხელე, მეფის სამზარეულოსაც განაგებდა.მ.-ის საგანგებო [სრულად »»]
- მანდატური
- საპოლიციოადმინისტრაციული აპარატის დაბალი მოხელე ფეოდალურ საქართველოში. მ.-ები მანდატურთუხუცესს ექვემდებარებოდნენ. მათ ევალებოდათ სავაზირო შენობის დაცვა სხდომის დროს, საპატიო მგზავრის [სრულად »»]
- მანდიკური ხაზები
- აქეთიქით ხურჯინივით გადაკიდებაზე იტყოდნენ.. =„მხედრები ხან მარჯვნით, ხან მარცხნით მანდიკურად გადაეკიდებოდნენ ცხენებს“ („ბაში-აჩუკი“ აკ. წერ.) =სასკოლო ლიტერატურული ლექსიკონი-ცნობარი/ [სრულად »»]
- მანეჟი
- სპეციალური დანიშნულების დიდი შენობა საცხენოსნო ხელოვნების დასაუფლებლად; ცირკის არენა. =სასკოლო ლიტერატურული ლექსიკონი-ცნობარი/ ეთერ კაკალაძე, ნინო ბერიძე ; [რედ.: ნაზი მიქელაძე]. - [სრულად »»]
- მანერა
- მოქმედების, ქცევის თავისებურება, ჩვევა, თავის დაჭერის წესები, ყოფაქცევის ნორმები. =„გერმანელი არისტოკრატი რაინდები ისეთ ველურ მანერებს ამუღავნებდნენ” როგორც სატახტო ქალაქში შემთხვევით [სრულად »»]
- მანეული
- დაბალი ხე, ან ბუჩქი ტირიფების გვარისა; მის ტოტებს ხმარობენ გოდრებისა და კალათების დასაწნავად. =„ყვავილებითა და მანეულის მტოებით მორთული იყო მწვანე ეტლი“. („დიდოსტატის მარჯვენა“ კ. გამს.). [სრულად »»]
- მანია
- ადამიანის ავადმყოფური ფსიქიკური მდგომარეობა, როდესაც მთელი მისი გრძნობა და გონება, რაიმე ერთი იდეისაკენ არის მიმართული. =მაგ. განდიდების მანია. (გადატ.) ძლიერი მიდრეკილება რაიმესადმი. [სრულად »»]
- მანიაკი
- ძვირფასთვლიანი ყელსაბამი საყელო მოთვალულ-მომარგალიტებული. (საბა) ფარდული. (ქ. მწ.) =„შორენას ალმასების მანიაკი ეკიდა ყელზე“. („დიდოსტატის მარჯვენა“ კ. გამს.). იხ. აგრეთვე: ფარღული [სრულად »»]
- მანიფესტი
- უმაღლესი ხელისუფლების წერილობითი მიმართვა მოსახლეობისადმი განსაკუთრებული მნიშვნელობის მქონე მოვლენის გამო ◊ პოლიტიკური პარტიის საზოგადოებრივი ორგანიზაციის წერილობითი საპროგრამო [სრულად »»]
- მანიქევიზმი, მანიქეველობა
- რელიგიურ-ფილოსოფიური მოძღვრება, რომელიც III ს. წარმოიშვა ახლო აღმოსავლეთში წარმოადგენდა ქრისტიანობისა და მაზდეანობის ელემენტების ნარევს. =სასკოლო ლიტერატურული ლექსიკონი-ცნობარი/ ეთერ [სრულად »»]
- მანსარდა
- საცხოვრებელი სადგომი სახლის სხვენზე დაქანებული სახურავის ქვეშ. =სასკოლო ლიტერატურული ლექსიკონი-ცნობარი/ ეთერ კაკალაძე, ნინო ბერიძე ; [რედ.: ნაზი მიქელაძე]. - ბათუმი : ალიონი, 2002. - [სრულად »»]
- მანსვეტაშვილი იაკობ
- ქართველი ჟურნალისტი, მწერალი. დაამთავრა თბილისის სასულიერო სემინარია, სწავლობდა პეტერბურგის უნ.- ტის საბუნებისმეტყველო ფაკ.- ზე. 1886- 90 წწ. ი. ჭავჭავაძის „ივერიის“ მუდმივი თანმშრომელი [სრულად »»]
| სასკოლო ლიტერატურული ლექსიკონი-ცნობარი | ლექსიკონები |
 ძირითად გვერდზე | 10 საუკეთესო • დაგვიკავშირდით • Login |  გვერდის დასაწყისი |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |