ხის დიდი ლანგარი. ◊ გარკვეული ზომის საწერი ქაღალდის ფურცელი. ◊ ნაბეჭდი ტექსტის აღრიცხვის ერთეული ფორმა. სასკოლო ლიტერატურული ლექსიკონი-ცნობარი/ ეთერ კაკალაძე, ნინო ბერიძე [სრულად »»]
ჯგუფი, გუნდი. (ქ. მწ.) =„შორიდან რომ შეგეხედათ ქალებისათვის, მაშინვე იფიქრებდით, რომ ძიძია იმათ თაბუნს არ ეკუთვნოდა“ („ხევისბერი გოჩა“ ალ. ყაზ.) =სასკოლო ლიტერატურული [სრულად »»]
(1861-1041) ინდოელი მწერალი და მოაზროვნე. აღსანიშნავია თ.-ის, როგორც რეჟისორის, მსახიობის, კომპოზიტორის მოღვაწეობა. 67 წლისა ხატვამ გაიტაცა: შექმნა 3000-ზე მეტი სურათი და ესკიზი. იყო [სრულად »»]
(ძვ.) დიდგვაროვანი ფეოდალური წრის, უმაღლესი წოდების წარმომადგენელი. (ქ. მწ.) თვითონ, უფროსი. =„ყოველსა ლაშქარსა ზედა თავადი არს“ („ამირანდარეჯანიანი“). =სასკოლო ლიტერატურული [სრულად »»]
ქორწილის დროს ნეფე-პატარძლის მისალოცი, საჩუქარი. „ნეფე-პატარძალს სუფრაზე, ცხვირის წინ ულაგებდნენ თავსეგადასაგდებს: პატარა სარკეს, მოოქრულ სათითურს, ძეწკვს, თითბრის ტაშტს და ა. შ.“ [სრულად »»]
საკუთარი თავის მოწონება, ამპარტავნობა. თავმოყვარეობა.(ბიბლ.) =„მეფესთან დამოყვრება ასალ ასპარეზს აღუთქვამდა თავმოთნე ერისთავს“ („დიდოსტატის მარჯვენა“ კ. გამს.). =სასკოლო ლიტერატურული [სრულად »»]
თხელი და რბილი ტყავი, ხავერდოვანი ზედაპირის მქონე (სამშე). თალათინის ხელჩანთა. =„მარაბდის ბატონს ქვინტიანი თალათინის ჩექმები ჩაეცვა“(„არსენა მარაბდელი“ მ. ჯავახ.). =სასკოლო [სრულად »»]
შავი, სამგლოვიარო ფერი. ასეთი ფერის ტანსაცმელი. თ. კაბა. წ. ჩოხა. თ. პური. =„თალხი პეპლები ცეკვავდნენ შუქის გარშემო“ („დიდოსტატის მარჯვენა“ კ. გამს.). =სასკოლო ლიტერატურული [სრულად »»]
ქართველი ისტორიკოსი და საზ. მოღვაწე დაიბადა ახალციხეში, 1878 წ.-დან სწავლობდა კონსტანტინოპოლში პ. ხარისჭირაშვილის მიერ დაარსებულ ქართულ სასწავლებელში. სწავლობდა ესპანეთში, საფრანგეთში. [სრულად »»]
საქართველოს მეფე 1184 წ.-დან, გიორგი III-ის ასული. 1178 წ. გიორგი III-ე თანამოსაყდრედ აკურთხა. 1184 წ.-დან; გიორგი II-ის გარდაცვალების შემდეგ, ერთმმართველი გახდა. მისი გამეფებისთანავე [სრულად »»]
ფასიანი ქაღალდის სახეობა, ვექსილი. ხელწერილი, რომლითაც კისრულობენ განსაზღვრულ ვადაში, გარკვეული თანხის გადახდას. =„შენ თამსუქი მამეც და ფულს მე გიშოვი!“ („კაცია-ადამიანი?! ი. ჭავჭ.). [სრულად »»]
ტახტის მემკვიდრეობის წესი, რომლის მიხედვითაც მეფეს მემკვიდრე თავის სიცოცხლეშივე აჰყავდა სამეფო ტახტზე თანახელმწიფედ. თ.-ის წესი და თვით მეფის მიერ მემკვიდრის დანიშვნა ჩვეულებრივი მოვლენა [სრულად »»]