წინასწარი ცნობა, გაფრთხილება („ხაბარდა და სტარანეცა) ◊ განიერი კაბა რომლის ქობაც მავთულის რკალზე გაკეთებული. იგივეა, რაც კრინოლინი. „იმ სოფელში ეგრე ჩქარა როგორ მიიტანდნენ [სრულად »»]
ოსური ნამცხვარი რომელსაც გულად აქვს ნიგოზი, ყველი, ხაჭო, ან კარტოფილი. =„ძიძიას ხაბიზგინები გაუჭრეს.“(„ხევისბერი გოჩა“ – ა. ყაზბ.). =სასკოლო ლიტერატურული ლექსიკონი-ცნობარი/ ეთერ [სრულად »»]
(ქეგლ) ჩრდილო კავკასიაში მცხოვრები ხალხი, რომელმაც VI-X ს. ს შექმნა ძლიერი სახელმწიფო დონიდან აზოვის ზღვამდე. (ქსე) მომთაბარე თურქულენოვანი ხალხი, რომელიც აღმ. ევროპაში გაჩნდა ჰუნების [სრულად »»]
სახელმწიფოს ქონება (ფულითა თუ სხვა სახით წარმოდგენილი) ◊ თოფის და სხვა სასროლი იარაღის ნაწილი, სადაც ვაზნა იდება. „თოფი ხაზინიანი.“ („ოთარაანთ ქერივი“ – ი. ჭავჭ.). სასკოლო [სრულად »»]
იგივეა, რაც დერგი. (კილ.-თქ. სიტ. კონ.) დიდი ქოთანი უმთავრესად ყველის შესანახად. დერგი, ჭურჭელი მწნილის, ყველის ან სხვა რამისათვის. =„მე ვერ მოგყვები ჭენებით, შვილო, ხალმები დამემტვრა [სრულად »»]
(1925) ქართველი პოეტი, შ. რუსთაველის პრემიის ლაურეატი. დაამთავრა ბათუმის პედ. ინსტიტუტი და მოსკოვის მ. გორკის სახ. ლიტ. ინსტიტუტთან არსებული უმაღლესი ლიტ. კურსები. 1957 წლიდან საქ. [სრულად »»]
სამხ.-აღმ. შავიზღვისპირეთის ტომთა ერთი ჯგუფის სახელწოდება ანტიკური ხანის მწერლობის ცნობებში ხალიბებად იხსენიებიან ქართველური ტომები: კოლხები, ტიბარენები, მოსინიკები, მაკრონები, [სრულად »»]
უმაღლესი ტიტული მუსლიმანთა ფეოდალური მმართველობის, რომელსაც ეპყრა სასულიერო და საერო ხელისუფლება. ამ ტიტულის მქონე პიროვნება (ხალიფა და არაბი“ – საბა). =სასკოლო ლიტერატურული [სრულად »»]