 |
 | |
| შერჩეული ტერმინები: 1,323 | გვერდი: 11 / 67 |
- ბებურ (XVII ს.)
- სამი კეთილცხენოსანი დავით, თამაზ და ბებურ; მოხსენიებულია გრიგოლ დოდორქელის თხზულებაში „წამებაჲ ყოვლადდიდებულისა მოწამისა დედოფლისა ქეთევანისაჲ, რომელი იწამა სპარსთა მეფისა შაჰაბაზ [სრულად »»]
- ბევრეული (VIII – IX სს.)
- მონაზვნობაში ანასტასია, ბაგრატ შაროელის ასული, მონაზვნად აღკვეცამდე მეფე ადარნასეს ცოლი იყო და, როგორც დედოფალი, ეხმარებოდა მონასტერს. მონაზვნად აღკვეცის შემდეგ მონასტერში ყველაზე მძიმე [სრულად »»]
- ბეთანიის მონასტერი (XII – XIII სს.)
- ქართული ხუროთმოძღვრების ძეგლი, ჯვარ-გუმბათოვანი ტაძარი, მდებარეობს ნასოფლარ კვესეთთან, თბილისის დასავლეთ ნაწილში, მდინარე ვერეს ხეობაში. წარმოადგენდა ორბელიანთა საძვალეს. =ქართული [სრულად »»]
- ბენეტიკტე (VI ს.)
- ღირსი ბენედიქტე ნურსიელი, დასავლური ბენედიქტიანელთა მონაზვნური ორდენის დამაარსებელი; მოხსენიებულია გიორგი მთაწმიდელის „წმ. იოანესა და ეფთვიმეს ცხოვრებაში“. =ქართული აგიოგრაფიის (IV-X [სრულად »»]
- ბერთა (IX ს.)
- ღვთისმშობლის მონასტერი ისტორიულ საქართველოში, კლარჯეთში. დაარსდა წმ. გრიგოლ ხანძთელის მოღვაწეობის დროს. ცნობილია ბერთის ორი ოთხთავი: ერთი (X ს.) დაცულია აშშ-ში და მეორე (XII ს.), რომელიც [სრულად »»]
- ბერთუბანი (XII ს.)
- დავითგარეჯის კომპლექსში შემავალი ერთ-ერთი გამოქვაბული მონასტერი. პირველად იხსენიება VI ს-ში დავით გარეჯელისა და მისი მოწაფეების საქმიანობასთან დაკავშირებით. მონასტერი აოხრდა XIII ს-ში [სრულად »»]
- ბერი
- 1. მოხუცებული; მონაზონი კაცი. სულხან-საბა ორბელიანის მიხედვით, „ხან-მრავალი კაცი“;2. საეკლესიო ან სამონასტრო კრებულის სულიერი მოძღვრის ტიტული ძველ საქართველოში. ბერი განსწავლულ სულიერ [სრულად »»]
- ბერძენი
- ბერძენთა ეთნოსის წარმომადგენელი, საბერძნეთის მოსახლეობის ქართული სახელწოდება; ერი, დღესათვის, ძირითადად, ცხოვრობს საბერძნეთში, ასევე, – მსოფლიოს სხვადასხვა ქვეყანაში. ქართულ წრილობითს [სრულად »»]
- ბესარიონ მამათმთავარი
- იხ. აგრეთვე: ორბელიშვილი ბესარიონ =ქართული აგიოგრაფიის (IV-X სს.)) ენციკლოპედიური ლექსიკონი/ საბა მეტრეველი ; [რედ.აკად. რ. მეტრეველი, აკად. ა. არაბული].- თბ. : [საქ. მეცნ., აკად. [სრულად »»]
- ბესარიონი (IV – V სს.)
- ღირსი ბესარიონ საკვირველთმოქმედი, ეგვიპტელი წმინდანი, რომელმაც სიცოცხლის უმეტესი ნაწილი ღია ცის ქვეშ განმარტოებულ ლოცვაში გაატარა და მიიცვალა ღრმა სიბერეში. =ქართული აგიოგრაფიის [სრულად »»]
- ბესელიელი
- ბიბლიური პერსონაჟი, ხუროთმოძღვარი, რომელმაც, მოსეს ბრძანებით, მონაწილეობა მიიღო მოძრავი ტაძრის აგებაში. =ქართული აგიოგრაფიის (IV-X სს.)) ენციკლოპედიური ლექსიკონი/ საბა მეტრეველი ; [სრულად »»]
- ბეშქენ (IX ს.)
- „სერაპიონ ზარზმელის ცხოვრების“ მიხედვით, გიორგი მთავრის დის, ლატავრის, ვაჟი. =ქართული აგიოგრაფიის (IV-X სს.)) ენციკლოპედიური ლექსიკონი/ საბა მეტრეველი ; [რედ.აკად. რ. მეტრეველი, [სრულად »»]
- ბეშქენ ბაჰლაუნდი (IX ს .)
- „წმ. სერაპიონ ზარზმელის ცხოვრების“ მიხედვით, იოვანეს ძე, მირიანის მამა. =ქართული აგიოგრაფიის (IV-X სს.)) ენციკლოპედიური ლექსიკონი/ საბა მეტრეველი ; [რედ.აკად. რ. მეტრეველი, აკად. ა. [სრულად »»]
- ბიბლია
- („წიგნები") საღმრთო (საღვთო) წერილი, იუდაისტური და ქრისტიანული რელიგიების წიგნთა კრებული; შედგება ძველი და ახალი აღთქმისაგან. ქრისტიანობა ცნობს ბიბლიის ორივე ნაწილს, იუდაიზმი კი – [სრულად »»]
- ბიზანტია
- სახელმწიფო რომის იმპერიის აღმოსავლეთ ნაწილში, შეიქნა IV ს. რომის იმპერიის ორ ნაწილად გაყოფის შემდეგ და იარსება 1453 წ.-მდე, ბიზანტიის დედაქალაქი კონსტანტინეპოლი დააარსა კონსტანტინე დიდმა [სრულად »»]
- ბიზანტიონი // ბიზანტიუმი
- მეგარელთა ძველბერძნული ქალაქი-კოლონია თრაკიაში, ბოსფორის სრუტის სანაპიროზე. დაარსების თარიღად მიიჩნევა ძვ. წ. 667 წ. =ქართული აგიოგრაფიის (IV-X სს.)) ენციკლოპედიური ლექსიკონი/ საბა [სრულად »»]
- ბიძინა ჩოლოყაშვილი (XVII ს.)
- წმ. ბიძინა, კახეთის 1659 წ. სახალხო აჯანყების ერთ-ერთი მეთაური. XVII ს. 30-იან წლებში კახეთის სამეფოს სახლთუხუცესი, შემდეგ სუფრაჯი. ქართლის მეფე როსტომსა და კახეთის მეფე თეიმურაზ I-ს შორის [სრულად »»]
- ბობხა
- ბობღა, გეოგრაფიული პუნქტი, უნდა მდებარეობდეს სამცხეში, ნახსენებია „წმ. სერაპიონ ზარზმელის ცხოვრებაში“. =ქართული აგიოგრაფიის (IV-X სს.)) ენციკლოპედიური ლექსიკონი/ საბა მეტრეველი ; [სრულად »»]
- ბოდბე
- ისტორიული სოფელი ქიზიყში; „წმ. ნინოს ცხოვრების“ შატბერდისეული ხელნაწერის მიხედვით, დაბა ბოდი, ანუ ბოდინი, მდებარეობდა „კახეთისა ქუეყანასა“. ბოდბის მონასტრისა და ეპარქიის მთავარი წმ. გიორგის [სრულად »»]
- ბოცო და მემნონ (XIII ს.)
- სამცხის დიდგვაროვან ფეოდალთა, ბოცოსძეთა, პირველი თაობის წარმომადგენლები; ლაშა გიორგის ლაშქრობაში განძაზე (დაახლ. 1213 – 1214 წწ.) ბოცოსძე, სხვა მესხებთან ერთად, მეთაურობდა წინამბრძოლთა [სრულად »»]
| ქართული აგიოგრაფიის (IV-XVIII სს.) ენციკლოპედიური ლექსიკონი | ლექსიკონები |
 ძირითად გვერდზე | 10 საუკეთესო • დაგვიკავშირდით • Login |  გვერდის დასაწყისი |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |