 |
 | |
| შერჩეული ტერმინები: 1,323 | გვერდი: 14 / 67 |
- გიორგი მაწყუერელი (IX – X სს.)
- გიორგი მაწყვერელი // შუარტყლელი, საეკლესიო მოღვაწე და მწერალი, აწყურის ეპისკოპოსი. მის შესახებ ცნობები შემოგვინახა გიორგი მერჩულისა და ბასილი ზარზმელის ნაწარმოებებმა. გიოგი მერჩულე „წმ. [სრულად »»]
- გიორგი მერჩული (X ს.)
- გიორგი მერჩულე, მწერალი, ტაო-კლარჯეთის ლიტერატურული სკოლის წარმომადგენელი, აგიოგრაფი, 951 წ. დაწერა „შრომაჲ და მოღუაწებაჲ ღირსად ცხორებისაჲ წმიდისა და ნეტარისა მამისა ჩუენისა გრიგოლისი [სრულად »»]
- გიორგი მთაწმიდელი (XI ს.)
- გიორგი ათონელი // გიორგი ხუცესმონაზონი, სასულიერო და საზოგადო მოღვაწე, მწერალი, მთარგმნელი, ეროვნული კულტურის მოამაგე, ათონის ივერთა მონასტრის წინამძღვარი; დაიბადა თრიალეთში, ადგილობრივი [სრულად »»]
- გიორგი მწერალი (XI ს.)
- ხახულის მონასტრის მონაზონი. წმ. გიორგი მთაწმიდელის ბიძა (მამის ძმა). მონაზვნად შედგომამდე იყო ბაგრატ კურაპალატის კარის მწერალთა მთავარი. ერთხანს მონაწილეობდა წმ. გიორგი მთაწმიდელის აღზრდის [სრულად »»]
- გიორგი პროხორე (XI ს.)
- იხ. აგრეთვე: პროხორე ქართველი =ქართული აგიოგრაფიის (IV-X სს.)) ენციკლოპედიური ლექსიკონი/ საბა მეტრეველი ; [რედ.აკად. რ. მეტრეველი, აკად. ა. არაბული].- თბ. : [საქ. მეცნ., აკად. [სრულად »»]
- გიორგი შეყენებული // გიორგი დაყუდებული // გიორგი შავმთელი (XI ს.)
- შავი მთის წმ. სვიმეონ საკვირველმოქმედის მონასტრის ქართველი ბერი; წმ. გიორგი მთაწმიდელის მოძღვარი. გიორგიმ ზედწოდება „შეყენებული“ „ნაპრალსა შინა კლდისასა“ განცალკევებით დაყუდებული ცხოვრების [სრულად »»]
- გიორგი შუარტყლელი (IX – X სს.)
- იხ. აგრეთვე: გიორგი მაწყუერელი =ქართული აგიოგრაფიის (IV-X სს.)) ენციკლოპედიური ლექსიკონი/ საბა მეტრეველი ; [რედ.აკად. რ. მეტრეველი, აკად. ა. არაბული].- თბ. : [საქ. მეცნ., აკად. [სრულად »»]
- გიორგი ჩორჩანელი (VIII – IX სს.)
- დიდი აზნაური სამცხეში, ჩორჩანელების საგვარეულოს წარმომადგენელი. პირველად ბასილი ზარზმელის „წმ. სერაპიონ ზარზმელის ცხოვრებაში“ (IX ს.) იხსენიება, როგორც დიდი მთავარი. გიორგი ჩორჩანელის [სრულად »»]
- გიორგი ხუცესი (XVII ს.)
- მღვდელი, რომელმაც სპარსთა შიშით უარყო ქრისტიანობა; მოხსენიებულია ანტონ I კათალიკოსის „მარტირიკაში“ (XVIII ს.). =ქართული აგიოგრაფიის (IV-X სს.)) ენციკლოპედიური ლექსიკონი/ საბა [სრულად »»]
- გიორგი ხუცესმონაზონი (XI ს.)
- გიორგი მცირე, ათონის ივერთა მონასტრის მოღვაწე, მწიგნობარი, მწერალი, სიყრმიდანვე გიორგი მთაწმიდელის მოწაფე და სულიერი შვილი; 1065 წ., გიორგი ათონელის გარდაცვალების შემდეგ, შავი მთის [სრულად »»]
- გობრონი // მიქელ-გობრონი // მიხაილ გობრონი (X ს.)
- მიქაელ- გუგარელი, ქრისტესთვის წამებული, ქართველი აზნაური; არაბთა მმართველის, აბუ ლ-კასიმის, საქართველოში ლაშქრობის დროს xელმძღვანელობდა ყველისციხის (სამცხეში) დაცვას. ციხის [სრულად »»]
- გოდერძი
- ნასოფლარი საქართველოში, ადიგენის მუნიციპალიტეტში; მდებარეობს მდ. ქვაბლიანის მარჯვენა შენაკადის, მდინარე ძინძისწყლის, მარჯვენა ნაპირზე. გოდერძი მნიშვნელოვანი სოფელი უნდა ყოფილიყო [სრულად »»]
- გოდერძიანნი
- სავარაუდოდ, უნდა იყოს გვარი თუნდაც იმიტომ, რომ „წმ. არჩილის მარტვილობაში“ მრავლობითის ფორმითაა მოცემული – „გოდერძიანნი ტბელნი“: „ხოლო ვითარცა აღესრულა წმიდა მოწამე არჩილ, მივიდეს ღამესა მას [სრულად »»]
- გოდერძისა
- უღელტეხილი არსიანის ქედზე, ხულოს მუნიციპალიტეტში. აკავშირებს მდ. ძინძესა (ქვაბლიანის მარჯვენა შენაკადი, მტკვრის აუზი) და აჭარისწყლის ხეობებს. =ქართული აგიოგრაფიის (IV-X სს.)) [სრულად »»]
- გოლგოთა
- გორაკი პალესტინაში, იერუსალიმის ახლოს, სადაც, სახარების მიხედვით, ჯვარს აცვეს ქრისტე; გადატ. სატანჯველი ადგილი; ტანჯვა („გოლგოთაზე ასვლა“). =ქართული აგიოგრაფიის (IV-X სს.)) [სრულად »»]
- გომორი
- იხ. აგრეთვე: სოდომი =ქართული აგიოგრაფიის (IV-X სს.)) ენციკლოპედიური ლექსიკონი/ საბა მეტრეველი ; [რედ.აკად. რ. მეტრეველი, აკად. ა. არაბული].- თბ. : [საქ. მეცნ., აკად. სტამბა], 2023.- [სრულად »»]
- გრიგოლ აკრაკანტელი (VI ს.)
- გრიგოლ აგრიგანტელი, ეპისკოპოსი; დაიბადა კუნძულ სიცილიაზე, ქალაქ აკრაგანტის მახლობლად მდებარე სოფ. პრეტორიაში. თავდაპირველად ელეონის მთაზე მდებარე მონასტერში დამკვიდრდა. ერთი წლის თავზე [სრულად »»]
- გრიგოლ დოდორქელი // გრიგორი ხუცესმონაზონი (XVII – XVIII სს.)
- გრიგოლ ვახვახისძე // ვახვახიშვილი, გრიგორი ხუცესმონაზონი, მწერალი, დავითგარეჯის ლიტერატურული სკოლის წარმომადგენელი; დოდორქის მოღვაწე. ავტორია აგიოგრაფიული თხზულებისა „წამებაჲ [სრულად »»]
- გრიგოლ ნოსელი (IV ს.)
- ბერძენი საეკლესიო მწერალი, ღვთისმეტყველი და ფილოსოფოსი. ბერძნული პატრისტიკისა და კაპადოკიელ თეოლოგთა დიდი სამეულის (გრიგოლ ნოსელი, მისი ძმა, ბასილი დიდი, და გრიგოლ ნაზიანზელი) [სრულად »»]
- გრიგოლ საკვირველმოქმედი (III ს.)
- ნეოკესარიელი ეპისკოპოსი (ნათლიღებამდე – თეოდორე), რომლის კურთხევით დადგინდა საეკლესიო დღესასწაულები ქრისტესთვის აღსრულებულ მოწამეთა მოსახსენიებლად. =ქართული აგიოგრაფიის (IV-X სს.)) [სრულად »»]
| ქართული აგიოგრაფიის (IV-XVIII სს.) ენციკლოპედიური ლექსიკონი | ლექსიკონები |
 ძირითად გვერდზე | 10 საუკეთესო • დაგვიკავშირდით • Login |  გვერდის დასაწყისი |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |