 |
 | |
| შერჩეული ტერმინები: 1,323 | გვერდი: 17 / 67 |
- დარუბანდი
- („კარი“, „ზღუდე“) დერბენდი, ჩორი, ქალაქი დაღესტანში. =ქართული აგიოგრაფიის (IV-X სს.) ენციკლოპედიური ლექსიკონი/ საბა მეტრეველი ; [რედ.აკად. რ. მეტრეველი, აკად. ა. არაბული].- თბ. : [საქ. [სრულად »»]
- დატიანოს (II ს.)
- ალვანთა მეფე, მოხსენიებულია ანტონ I კათალიკოსის თხზულებაში „შესხმა და მოთხრობა ღუაწლთა და ვნებათა წმიდათა მოწამეთა სუქიოსისა და ვნებულთა სუკავეტელთა“. =ქართული აგიოგრაფიის (IV-X [სრულად »»]
- დაყუდება
- 1. ერთ ადგილას გაუნძრევლად გაჩერება;2. ბერად შედგომა, განდეგილად ყოფნა; მონაზვნობის ერთ-ერთი სახე, ბერის ერთ ადგილას მოღვაწეობა განმარტოებით, სხვაგან წაუსვლელად; განდეგილობა, ჰესიქაზმი. [სრულად »»]
- დებორა
- ბიბლიური პერსონაჟი, „დაჲ მოსესი“, წინასწარმეტყველი, ისრაელის მსაჯული, ებრაელთა მეთაური და სულისჩამდგმელი ქანაანელთა ქალაქის, ხაცორის, მეფე იაბინის წინააღმდეგ ომში. მისი პატრიოტული [სრულად »»]
- დეკანოზი // დეკანოსი
- („პროტოპრესვიტერი“) საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის იერარქიაში მეორე ხარისხის მღვდლის საპატიო წოდება. დეკანოზი შეიძლება იყოს საეკლესიო ოლქის ზედამხედველი და რამდენიმე ტაძრის [სრულად »»]
- დემეტრე (825 – 861 წწ.)
- დიმიტრი II, აფხაზთა სამეფოს (დასავლეთ საქართველოს) მეფე, ლეონ II-ის ძე; ენერგიულად იბრძოდა ახლად შექმნილი სამეფოს დამოუკიდებლობის დასაცავად. IX ს. 40-იან წლებში არაერთხელ დაამარცხა დასავლეთ [სრულად »»]
- დემურ თურქი // დემურლანგი (1336 – 1405 წწ.)
- იხ. აგრეთვე: თემურლენგი =ქართული აგიოგრაფიის (IV-X სს.) ენციკლოპედიური ლექსიკონი/ საბა მეტრეველი ; [რედ.აკად. რ. მეტრეველი, აკად. ა. არაბული].- თბ. : [საქ. მეცნ., აკად. სტამბა], [სრულად »»]
- დეოკლიტიანე (244 – 311 წწ.)
- დიოკლეტიანე // დიოკლიტიანოს, რომის იმპერატორი; დაბალი სოციალური სტატუსის ოჯახში დაბადებულმა წარმატებებს მიაღწია სამხედრო საქმეში და იმპერატორ კარუსის დროს ცხენოსანი ჯარის სარდალიც გახდა. [სრულად »»]
- დვინადაშტი
- ხევი (მხარე, კუთხე) სომხეთში, ნახსენებია სტეფანე მტბევარის „წმ. გობრონის მარტვილობაში“. =ქართული აგიოგრაფიის (IV-X სს.) ენციკლოპედიური ლექსიკონი/ საბა მეტრეველი ; [რედ.აკად. რ. [სრულად »»]
- დვინი // დჳნი
- ქალაქი სომხეთში; მსხვილი სავაჭრო ცენტრი, შუასაუკუნოვანი სომხეთის დედაქალაქი აშენებული სომხეთის მეფე ხოსროვ III კოტაკის მიერ 335 წ. =ქართული აგიოგრაფიის (IV-X სს.) ენციკლოპედიური [სრულად »»]
- დიაკონი // დიაკვანი
- (მსახური) ქრისტიანული საეკლესიო იერარქიის პირველ, ყველაზე დაბალ სამღვდელო ხარისხში ხელდასხმული პირი; მღვდლის (მღვდელმთავრის) თანაშემწე. მისი მოვალეობაა ემსახუროს მღვდელს ლიტურგიისა და სხვა [სრულად »»]
- დივრი
- სოფელი, ზუსტი ადგილმდებარეობა გაურკვეველია. დივრის მთავარი ნახსენებია „წმ. დავითისა და ტირიჭანის მარტვილობაში“. =ქართული აგიოგრაფიის (IV-X სს.) ენციკლოპედიური ლექსიკონი/ საბა [სრულად »»]
- დიმიტრი (III – IV სს.)
- წმ. დიდმოწამე და საკვირველმოქმედი დიმიტრი თესალონიკელი, სოლუნელი. აწამეს რომის იმპერატორ მაქსიმილიანეს დროს. =ქართული აგიოგრაფიის (IV-X სს.) ენციკლოპედიური ლექსიკონი/ საბა მეტრეველი [სრულად »»]
- დიმიტრი (XVII ს.)
- ძე ალექსანდრე კახთა მეფისა; მოხსენიებულია სპირიდონ გძელიშვილის თხზულებაში „ცხოვრება და მოღვაწება სანატრელისა მამისა ქრისტესია მონაზონისა, რომელი შემდგომად წოდებულ იქნა ქრისტეფორედ, [სრულად »»]
- დიმიტრიოსი (VIII – IX სს.)
- წმ. გრიგოლ ხანძთელის ერთ-ერთი მოწაფე, დედა ფებრონიას გაზრდილი. იერუსალიმის სიწმიდეების მოსალოცად გაემგზავრა და გარდაიცვალა ჰემსაში. =ქართული აგიოგრაფიის (IV-X სს.) ენციკლოპედიური [სრულად »»]
- დიოგენ (X ს.)
- კონსტანტინე დიოგენე, ბიზანტიელი მხედართმთავარი, თესალონიკის დუკა; მოღვაწეობდა ბალკანეთში. 1029 წ. ბრალი დასდეს იმპერატორ რომანოზ III-ის წინააღმდეგ შეთქმულებაში მონაწილეობაში; დააპატიმრეს, [სრულად »»]
- დიონისე არეოპაგელი // დიონჳსი (I ს.)
- ათენის არეოპაგის წევრი, ქრისტიანობის მიღების შემდეგ ათენის ეპისკოპოსი, აქ ადრევე იცნობდნენ მის სახელთან დაკავშირებულ თხზულებებს, რომლებიც ქართულად თარგმნა და კომენტარები დაურთო ეფრემ [სრულად »»]
- დიოსპოლი
- ქალაქი მახლობლად იერსუალიმისა, ნახსენებია ანტონ I კათალიკოსის „მარტირიკაში“ (XVIII ს.). =ქართული აგიოგრაფიის (IV-X სს.) ენციკლოპედიური ლექსიკონი/ საბა მეტრეველი ; [რედ.აკად. რ. [სრულად »»]
- დიოფიზიტობა
- („ორი ბუნება“) ქალკედონელობა, ქრისტოლოგიური კონცეფცია, რომლის თანახმადაც იესო ქრისტეში თანაბრად აღიარებულია ორი ბუნება, – ღვთაებრივი და ადამიანური, – რომლებიც შეერთებულია „შეურწყმელად, [სრულად »»]
- დიღუმი
- დიღომი, ერთ-ერთი უძველესი დასახლებულ ადგილთაგანი თბილისის შემოგარენში; ნახსენებია ბესარიონ ორბელიშვილის თხზულებაში „წამებაჲ და ღუაწლი წმიდისა დიდისა მოწამისა რაჟდენისი, რომელი იწამა ჟამთა [სრულად »»]
| ქართული აგიოგრაფიის (IV-XVIII სს.) ენციკლოპედიური ლექსიკონი | ლექსიკონები |
 ძირითად გვერდზე | 10 საუკეთესო • დაგვიკავშირდით • Login |  გვერდის დასაწყისი |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |