 |
 | |
| შერჩეული ტერმინები: 1,323 | გვერდი: 20 / 67 |
- ელია პატრიარქი (VI ს.)
- იერუსალიმის პატრიარქი; მოხსენიებულია „წმ. დავით გარეჯელის ცხოვრებაში“. =ქართული აგიოგრაფიის (IV-X სს.) ენციკლოპედიური ლექსიკონი/ საბა მეტრეველი ; [რედ.აკად. რ. მეტრეველი, აკად. ა. [სრულად »»]
- ელიაბ
- ბიბლიური პერსონაჟი, წმ. დავით წინასწარმეტყველის ძმა. =ქართული აგიოგრაფიის (IV-X სს.) ენციკლოპედიური ლექსიკონი/ საბა მეტრეველი ; [რედ.აკად. რ. მეტრეველი, აკად. ა. არაბული].- თბ. : [სრულად »»]
- ელიზბარ ქსნის ერისთავი (XVII ს.)
- კახეთის აჯანყების (1659 წ.) ერთ-ერთი მეთაური; აჯანყების ჩაქრობის შემდეგ ირანის შაჰმა დასასჯელად თურქმანულ ტომებს გადასცა, რომლებმაც იგი წამებით მოკლეს. რამდენიმე ხნის შემდეგ ელიზბარ ქსნის [სრულად »»]
- ელიოზ მცხეთელი (I ს.)
- ქართველი ებრაელი, წარმოშობით მცხეთიდან; „მოქცევაჲ ქართლისაჲს“ მიხედვით, ის და ლონგინოზ კარსნელი დაიბარეს იერუსალიმში იესო ქრისტეს სასამართლოში მონაწილეობის მისაღებად. მართალია, მათ [სრულად »»]
- ელისე
- ბიბლიური წინასწარმეტყველი, ელია თეზბიტელის მოწაფე და მემკვიდრე. მსახურებისათვის ღმერთმა მას სიყრმის ასაკშივე მოუწოდა. ერთხელ ელია მინდორში მომუშავე ელისეს მიუახლოვდა და თავისი ხალენი [სრულად »»]
- ემბაზი
- საბანელი, განსაწმედელი, ნათლისღებისათვის განკუთვნილი ქვის, ხის ან ლითონის დიდი თასის მსგავსი (შეიძლება ოთხკუთხა ფორმისაც იყოს) ჭურჭელი, სამი პატარა შანდლით სანთლებისათვის, რომლებსაც [სრულად »»]
- ემმანუილ
- („ჩვენთან არს ღმერთი“) ემანუელი, წინასწარმეტყველური სახელი მესიისა, ანუ იესო ქრისტესი. =ქართული აგიოგრაფიის (IV-X სს.) ენციკლოპედიური ლექსიკონი/ საბა მეტრეველი ; [რედ.აკად. რ. [სრულად »»]
- ენისელი
- მდებარეობს მდ. ინწობას (მდ. ალაზნის მარცხენა შენაკადი) მარცხენა ნაპირზე, თანამედროვე სოფ. ენისელის ტერიტორიაზე. სახელწოდება დაკავშირებულია საქართველოს ისტორიული მხარის, ჰერეთის [სრულად »»]
- ენუქი
- ბიბლიური წინასწარმეტყველი, ადამის მესამე ვაჟის, სეითის, შვილი, რომელიც წმინდა ცხოვრებისათვის ცოცხლად იქნა აღტაცებული ზეცას. =ქართული აგიოგრაფიის (IV-X სს.) ენციკლოპედიური ლექსიკონი/ [სრულად »»]
- ეორტალოგია // ჰეორტოლოგია
- მეცნიერება, რომელიც შეისწავლის საეკლესიო დღესასწაულებს ლიტურგიკულ პრაქტიკაში, უფრო კონკრეტულად კი - ლიტურგიკული კალენდრებისა და მარტილოგიების ისტორიასა და კრიტიკას. =ქართული [სრულად »»]
- ეპისკოპოსი // ებისკოფოსი // ეფისკოფოსი
- („მეთვალყურე“, „ზედამხედველი“) ღვთისმსახურთა უმაღლესი წოდება რომის კათოლიკურ, მართლმადიდებლურ და ანგლიკანურ ეკლესიებში, საეკლესიო იერარქიის უმაღლესი წარმომადგენელი, იგივეა, რაც არქიელი [სრულად »»]
- ეპიფანე (VIII – IX სს.)
- იხ. აგრეთვე: ეტჳფანე =ქართული აგიოგრაფიის (IV-X სს.) ენციკლოპედიური ლექსიკონი/ საბა მეტრეველი ; [რედ.აკად. რ. მეტრეველი, აკად. ა. არაბული].- თბ. : [საქ. მეცნ., აკად. სტამბა], 2023.- [სრულად »»]
- ეპიფანოსი (VIII ს.)
- ეპიფანე, ანტიოხოსის მამა; მოხსენიებულია ანტონ I კათალიკოსის „მარტირიკაში“ (XVIII ს.). =ქართული აგიოგრაფიის (IV-X სს.) ენციკლოპედიური ლექსიკონი/ საბა მეტრეველი ; [რედ.აკად. რ. [სრულად »»]
- ერევანი
- ერებუნი // ერივანი, სომხეთის დედაქალაქი, მდებარეობს მდ. რაზდანზე, სომხეთის დედაქალაქია 1918 წლიდან; ერევნის ისტორია სათავეს ჩვენს ერამდე VIII საუკუნეში იღებს, როცა არგიშთი I-მა არარატის [სრულად »»]
- ერზერუმი // თეოდოსიოპოლი // კარნუ
- არზრუმი, ქალაქი თურქეთის ჩრდილო-აღმოსავლეთში, ერზურუმის პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრი. =ქართული აგიოგრაფიის (IV-X სს.) ენციკლოპედიური ლექსიკონი/ საბა მეტრეველი ; [რედ.აკად. რ. [სრულად »»]
- ერთაწმინდა
- სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, შიდა ქართლში; მდებარეობს თრიალეთის ქედის ჩრდილოეთ კალთაზე, მდ. თეძმის ხეობაში. =ქართული აგიოგრაფიის (IV-X სს.) ენციკლოპედიური ლექსიკონი/ საბა [სრულად »»]
- ერისონი
- მონასტერი, მდებარეობს ათონის ნახევარკუნძულზე; ნახსენებია გიორგი მთაწმიდელის „წმ. იოანესა და ეფთვიმეს ცხოვრებაში“. =ქართული აგიოგრაფიის (IV-X სს.) ენციკლოპედიური ლექსიკონი/ საბა [სრულად »»]
- ერმანია
- სომხეთი; ნახსენებია ანტონ I კათალიკოსის „მარტირიკაში“ (XVIII ს.). =ქართული აგიოგრაფიის (IV-X სს.) ენციკლოპედიური ლექსიკონი/ საბა მეტრეველი ; [რედ.აკად. რ. მეტრეველი, აკად. ა. [სრულად »»]
- ერმოგინე (IV ს)
- წმ. მოწამენი მინა, ერმოგენი და ევგრაფი IV საუკუნეში ეწამნენ ქრისტესთვის. „წამებაჲ წმიდათა მინა-ერმოგინეთი“ მოხსენიებულია გიორგი მთაწმიდელის „წმ. იოანესა და ეფთვიმეს ცხოვრებაში“. [სრულად »»]
- ერუშეთი
- ისტორიული მხარე სამხრეთ საქართველოში; მოიცავდა ტერიტორიას არსიანის ქედსა და ნიალის ველს შორის. სახელი უწოდეს მხარის ცენტრალური პუნქტის მიხედვით. დამკვიდრებულია აზრის თანახმად, საქართველოში [სრულად »»]
| ქართული აგიოგრაფიის (IV-XVIII სს.) ენციკლოპედიური ლექსიკონი | ლექსიკონები |
 ძირითად გვერდზე | 10 საუკეთესო • დაგვიკავშირდით • Login |  გვერდის დასაწყისი |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |