იხ. აგრეთვე: ივანე მხარგრძელი =ქართული აგიოგრაფიის (IV-X სს.) ენციკლოპედიური ლექსიკონი/ საბა მეტრეველი ; [რედ.აკად. რ. მეტრეველი, აკად. ა. არაბული].- თბ. : [საქ. მეცნ., აკად. სტამბა], [სრულად »»]
იოსებ სააკაძე, საეკლესიო მოღვაწე, მისიონერი; გარეჯის უდაბნოში ისწავლა მონაზვნური ცხოვრება; მალე მღვდელ-მონაზვნად აკურთხეს, შემდეგ კი მანგლისის კათედრაზე დაადგინეს ეპისკოპოსად. 1724 [სრულად »»]
იოანე მარტვირი, საეკლესიო მოღვაწე, მწერალი; მოხსენიებულია წმ. შიო მღვიმელის მეტაფრასული „ცხოვრების“ (XII ს.) სათაურში, როგორც თხზულების ავტორი: „ესე აღწერა ღირსმან მარტჳრი, პირველ [სრულად »»]
გარეჯის წმ. ნათლისმცემლის მონასტერი წარმოადგენს კლდეში გამოკვეთილ ერთიან კომპლექსს. დაარსებულია წმ. დავით გარეჯელის მოწაფის, ლუკიანეს, მიერ: „ბრძანებითავე მამისა დავითისითა აღეშენა [სრულად »»]
ნერსე სომეხთა კათოლიკოსის დიაკონი, ეპისკოპოსი ქართლის მეფე თრდატის მეფობის დროს. =ქართული აგიოგრაფიის (IV-X სს.) ენციკლოპედიური ლექსიკონი/ საბა მეტრეველი ; [რედ.აკად. რ. მეტრეველი, [სრულად »»]
წმ. მრავალვნებული იობი, ბიბლიური პერსონაჟი, ცხოვრობდა ჩრდილოეთ არაბეთში, ყუცის ქვეყანაში. მისი ცხოვრება აღწერილია ბიბლიაში. არსებობს ვარაუდი, რომ იობი აბრაამის ძის, ნაქორის, ვაჟი იყო. [სრულად »»]
კლარჯი, წმ. სერაპიონ ზარზმელის უმცროსი ძმა, რომელიც, სერაპიონთან ერთად, წავიდა სამცხეში, შეუდგა ბერულ ცხოვრებასა და ეწეოდა აღმშენებლობითს საქმიანობას. სწორედ მას აუგია სამცხეში [სრულად »»]
მღვდელი, მოხსენიებულია „წმ. დავითისა და ტირიჭანის მარტვილობაში“. =ქართული აგიოგრაფიის (IV-X სს.) ენციკლოპედიური ლექსიკონი/ საბა მეტრეველი ; [რედ.აკად. რ. მეტრეველი, აკად. ა. [სრულად »»]
ჯიბრილის ძმა, მოხსენიებულია „წმ. გრიგოლ ხანძთელის ცხოვრებაში“: „სანატრელი იოვანე, ახლისა ეკლესიისა განმასრულებელი“. =ქართული აგიოგრაფიის (IV-X სს.) ენციკლოპედიური ლექსიკონი/ საბა [სრულად »»]
ხანძთის მონასტრის ბერი, ხანძთის წინამძღვრის, თეოდორეს, ძმა; ისინი ერთად დახმარებიან გიორგი მერჩულეს „წმ. გრიგოლ ხანძთელის ცხოვრების“ დაწერის დროს. =ქართული აგიოგრაფიის (IV-X სს.) [სრულად »»]
იოვანე ათონელი // იოვანე მთაწმიდელი // იოანე ქართველი // იოანე-ვარაზვაჩე ჩორდვანელი, ქართველი საეკლესიო მოღვაწე; ათონის ქართველთა მონასტრის, ივირონის, დამაარსებელი და პირველი [სრულად »»]
ათონის ქართველთა მონასტრის მონაზონი, წმ. ეფთვიმე მთაწმიდელის თანამოღვაწე. მოღვაწეობდა „ოთხთა ეკლესიათა ლავრასა შინა“ წმ. არსენ ნინოწმინდელთან ერთად. მალე ისინი პონტოს ერთ-ერთ მონასტერში [სრულად »»]
ათცამეტ ასურელ მამათა წინამძღოლი; სასულიერო განათლება ანტიოქიაში მიუღია, სრულიად ახალგაზრდა აღიკვეცა ბერად და სამოღვაწეოდ უდაბნოს მიაშურა. ერთხელ ყოვლადწმიდა ღვთისმშობელი გამოეცხადა და [სრულად »»]
მოხსენიებულია როგორც ახალი მოწამე გიორგი მერჩულის „წმ. გრიგოლ ხანძთელის ცხოვრებაში“: „ახალი იგი ქრისტეს მოწამე იოვანე სანატრელი, ხანცთით იერუსალჱმდ მიწევნული და სარკინოზთა ჴელითა [სრულად »»]
იოანე ჭიმჭიმელი, ფილოსოფოსი, ნეოპლატონიკოსი; ბიოგრაფიული ცნობები არ მოგვეპოვება, მხოლოდ XVIII ს. მწიგნობარნი იუწყებიან, რომ სამცხიდან იყო, დიდგვაროვანი ჩამომავლობისა. იოანე [სრულად »»]
მოაზროვნე და მწერალი; მისი ცხოვრებისა და მოღვაწეობის შესახებ სრული ცნობები არ მოიპოვება. ავტორია თხზულებისა „წამებაჲ წმიდისა და ნეტარისა მოწამისა ქრისტჱსისა ჰაბოჲსი, რომელი იწამა ქართლს [სრულად »»]
წმ. მოციქული იოანე მახარებელი, ქრისტეს თორმეტ მოციქულთაგანი, ქრისტეს მკერდს მიყრდნობილი, გალილეველი მეთევზე ზებედესა და სალომეს შვილი. იესო ქრისტემ გალილეის ზღვის ნაპირზე დაინახა იოანე [სრულად »»]
ღირსი იოანე ხახულელი, მთარგმნელი და კალიგრაფი. როგორც მჭევრმეტყველ- მქადაგებელს, „ოქროპირი“ უწოდეს. სამოღვაწეოდ, არსენ ნინოწმინდელთან ერთად, ათონის მთას მიაშურა და ერთგულად ამოუდგა [სრულად »»]
ქართული აგიოგრაფიის (IV-XVIII სს.) ენციკლოპედიური ლექსიკონი