 |
 | |
| შერჩეული ტერმინები: 1,323 | გვერდი: 36 / 67 |
- მარიამი
- ღირსი მარიამი, სახარებისეული ლაზარეს და; ღირსი დები მართა და მარიამი ჯერ კიდევ მანამ შეუდგნენ ქრისტეს, სანამ იგი მკვდრეთით აღადგენდა მათს ძმას _ ლაზარეს. მოხსენიებულია ანტონ I კათალიკოსის [სრულად »»]
- მარიამი (VIII – IX სს.)
- გიორგი მერჩულის „წმ. გრიგოლ ხანძთელის ცხოვრების“ მიხედვით, გაბრიელ დაფანჩულის „ღმრთისმოყუარჱ მეუღლჱ“. =ქართული აგიოგრაფიის (IV-X სს.) ენციკლოპედიური ლექსიკონი/ საბა მეტრეველი ; [სრულად »»]
- მარიამი (XI ს.)
- საქართველოს მეფეების: გიორგი I-ის მეუღლე და ბაგრატ VI-ის დედა; მოხსენიებულია გიორგი მცირის „წმ. გიორგი მთაწმიდელის ცხოვრებაში“. =ქართული აგიოგრაფიის (IV-X სს.) ენციკლოპედიური [სრულად »»]
- მარკელაოზი (IX ს.)
- ბერი, წმ. მიქელ პარეხელის მოწაფე, მოხსენიებულია „წმ. სერაპიონ ზარზმელის ცხოვრებაში“. =ქართული აგიოგრაფიის (IV-X სს.) ენციკლოპედიური ლექსიკონი/ საბა მეტრეველი ; [რედ.აკად. რ. [სრულად »»]
- მარტიროლოგია
- („ქრისტიანობისათვის წამებულთა ცხოვრების აღწერა“) სასულიერო მწერლობის სახეობა შუა საუკუნეებში. ქრისტიანობისათვის წამებულთა ცხოვრების ამსახველი ნაწარმოებების კრებულს „მარტიროლოგი“ ეწოდება. [სრულად »»]
- მარტჳლი
- ქრისტიანული სარწმუნოებისათვის წამებული, მოწამე; „მარტჳლი“ ბერძნული წარმომავლობის სიტყვაა, თავდაპირველად აღნიშნავდა მოწმეს, დამმოწმებელს, შემდეგ მიენიჭა წამებულის მნიშვნელობაც. მარტვილი [სრულად »»]
- მარტჳლობაჲ
- („წამება“) მარტვილობა, წამება, აგიოგრაფიის უძველესი ჟანრი, რომელიც ასახავს ქრისტიანობისათვის თავდადებული წმინდანის მოწამებრივ აღსასრულს. =ქართული აგიოგრაფიის (IV-X სს.) [სრულად »»]
- მარხვა
- შენახვა, დამარხვა, აკრძალვა; ღმერთმა პირველი მარხვა სამოთხეში ადამს დაუდგინა, რაც კეთილისა და ბოროტის შეცნობის ხის ნაყოფის ჭამის აკრძალვას გულისხმობდა. პირველი ცოდვაც მარხვის დარღვევა [სრულად »»]
- მატათა მოციქული
- ჯერ ქრისტეს სამოცდაათი, შემდეგ თორმეტ მოციქულთაგანი, იუდა ისკარიოტელის მაგივრად არჩეული; დაიბადა ბეთლემში, ბავშვობიდან დაეწაფა საღვთო რჯულს, რომელსაც იერუსალიმში სიმონ [სრულად »»]
- მატოჲ (IX ს.)
- ბერი, მოხსენიებულია გიორგი მერჩულის „წმ. გრიგოლ ხანძთელის ცხოვრებაში“. ეპიფანესთან ერთად, პირველი შეემატა წმ. გრიგოლის მიერ ხანძთაში შექმნილ ძმობას. მერეს ეკლესიის წინამძღვრის [სრულად »»]
- მაქსიმე (XVIII ს.)
- წმ. ონისიფორეს მოძღვარი; მოხსენიებულია გაბრიელ მცირის „წმ. ონისიფორეს ცხვრებაში“. =ქართული აგიოგრაფიის (IV-X სს.) ენციკლოპედიური ლექსიკონი/ საბა მეტრეველი ; [რედ.აკად. რ. მეტრეველი, [სრულად »»]
- მაქსიმე აღმსარებელი (VI – VII სს.)
- საეკლესიო მოღვაწე, ქრისტიანულ სამყაროში გავრცელებული მონოთელიტთა ერესის წინააღმდეგ მებრძოლი წმიდა მამა; დაიბადა კონსტანტინეპოლში, კეთილმსახურ ქრისტიანთა ოჯახში. სიყმაწვილეში [სრულად »»]
- მაქსიმე მღვდელმონაზონი (XVIII ს.)
- გარეჯელი ბერი, ლეკთაგან მოკლული გარეჯის მონასტერში, მოხსენიებულია გაბრიელ მცირის „წმ. ონისიფორეს ცხოვრებაში“. =ქართული აგიოგრაფიის (IV-X სს.) ენციკლოპედიური ლექსიკონი/ საბა [სრულად »»]
- მაქსიმიანე (250 – 311 წწ.)
- გალერიუს მაქსიმიანუსი, რომის კეისარი და იმპერატორი; იმპერატორად გახდომამდე იბრძოდა სასანიანების წინააღმდეგ, 297 – 300 წწ. კი – კარპების წინააღმდეგ. მან შეწყვიტა ქრისტიანობის დევნა, [სრულად »»]
- მაყვლოვანი
- მცხეთაში შემოსულმა წმინდა ნინომ, „მოქცევაჲ ქართლისაჲს“ თანახმად, „მაყვლოვნად“ წოდებულ ადგილს შეაფარა თავი. მისი გარდაცვალების შემდეგ მეფე მირიანმა ამ ადგილს ზღუდე შემოავლო და მცირე ზომის [სრულად »»]
- მაცხოვარი
- მხსნელი, მაცოცხლებელი, გადამრჩენელი, მესია, მარადიული, ნეტარი ცხოვრების მომნიჭებელი; იესო ქრისტეს ყველაზე გავრცელებული სახელი. =ქართული აგიოგრაფიის (IV-X სს.) ენციკლოპედიური [სრულად »»]
- მახარებლები
- წმ. სახარების აღმწერნი; ქრისტეს ცხოვრება აღწერა ოთხმა მოწაფემ, რომლებსაც მახარებლები, ხოლო მათ მიერ შედგენილ წიგნებს „სახარება“ ეწოდება. სახარება ქრისტეს მრავალმა მოწაფემ დაწერა, მაგრამ [სრულად »»]
- მახმედი (688 – 750 წწ.)
- იხ. აგრეთვე: მურვან ყრუ =ქართული აგიოგრაფიის (IV-X სს.) ენციკლოპედიური ლექსიკონი/ საბა მეტრეველი ; [რედ.აკად. რ. მეტრეველი, აკად. ა. არაბული].- თბ. : [საქ. მეცნ., აკად. სტამბა], [სრულად »»]
- მაჰდი
- („ჭეშმარიტი გზით წაყვანილი“) მუსლიმანთა მესია, გადამრჩენელი, მხსნელი. =ქართული აგიოგრაფიის (IV-X სს.) ენციკლოპედიური ლექსიკონი/ საბა მეტრეველი ; [რედ.აკად. რ. მეტრეველი, აკად. ა. [სრულად »»]
- მაჰდი (VIII ს.)
- მუჰამად იბნ მანსურ ალ-მაჰდი, ხალიფა მანსურის (აბდილა) ვაჟი, მესამე აბასიანი ხალიფა. ხალიფად იგი მამამ სიკვდილის წინ გამოაცხადა. =ქართული აგიოგრაფიის (IV-X სს.) ენციკლოპედიური [სრულად »»]
| ქართული აგიოგრაფიის (IV-XVIII სს.) ენციკლოპედიური ლექსიკონი | ლექსიკონები |
 ძირითად გვერდზე | 10 საუკეთესო • დაგვიკავშირდით • Login |  გვერდის დასაწყისი |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |