 |
 | |
| შერჩეული ტერმინები: 1,323 | გვერდი: 4 / 67 |
- ალილუია
- იხ. აგრეთვე: ალელუაჲ =ქართული აგიოგრაფიის (IV-X სს.)) ენციკლოპედიური ლექსიკონი/ საბა მეტრეველი ; [რედ.აკად. რ. მეტრეველი, აკად. ა. არაბული].- თბ. : [საქ. მეცნ., აკად. სტამბა], 2023.- [სრულად »»]
- ალკივიადოს დიდი
- ალკიბიადე, ათენელი (ძველი ბერძენი) პოლიტიკოსი და სახელმწიფო მოღვაწე, მხედართმთავარი, სოკრატეს მოწაფე, მოხსენიებულია ანტონ I კათალიკოსის „მარტირიკაში“ (XVIII ს.). =ქართული აგიოგრაფიის [სრულად »»]
- ალონი
- ალვანი, სოფლების: ზემო და ქვემო ალვანის ძველი სახელწოდება; ნახსენებია ანტონ I კათალიკოსის „მარტირიკაში“ (XVIII ს.) =ქართული აგიოგრაფიის (IV-X სს.)) ენციკლოპედიური ლექსიკონი/ საბა [სრულად »»]
- ალფიოს (III ს.)
- წმ. მოწამენი ალფიოს, ფილადელფოს და კჳრინე, წარმოშობით იტალიიდან; მოხსენიებული არიან გიორგი მთაწმიდელის „წმ. იოანესა და ეფთვიმეს ცხოვრებაში“. =ქართული აგიოგრაფიის (IV-X სს.)) [სრულად »»]
- ამალეკები
- არაბული წარმოშობის ძველი ტომი, რომელიც არაბეთის ქვიან უდაბნოსა და პალესტინის სამხრეთით მოსახლეობდნენ. ძველი აღთქმის მიხედვით, ესავის შვილიშვილისგან, ამალეკისგან, წარმოიშვნენ. ბიბლიაში [სრულად »»]
- ამასპო (IX ს.)
- ზანავის მონასტრის პირველი მაშენებელი (ქურდიასთან ერთად). მოხსენიებულია „წმ. სერაპიონ ზარზმელის ცხოვრებაში“. =ქართული აგიოგრაფიის (IV-X სს.)) ენციკლოპედიური ლექსიკონი/ საბა მეტრეველი [სრულად »»]
- ამბა // აბბა
- არამეულ-სირიული „მამა“მამა მონასტრისა; საქართველოში არსებული უდაბნოების მამასახლისების აღმნიშვნელი ტერმინი; გიორგი მერჩულის ცნობით, წმ. გრიგოლ ხანძთელის უფროსი თანამედროვის, ოპიზის უდაბნოს [სრულად »»]
- ამბა გიორგი ოპიზელი (IX ს.)
- ოპიზის მონასტრის რიგით მესამე წინამძღვარი. მისი წინამძღვრობის დროს ქართლიდან ოპიზას მივიდა და, სამ თანამზრახველთან ერთად, დაიწყო თავისი სამონაზვნო ცხოვრება წმ. გრიგოლ სანძთელმა. გიორგი [სრულად »»]
- ამენ // ამჱნ
- (ნამდვილად“, „ჭეშმარიტად“) ამინ, წარმოთქვამენ ლოცვის, ქადაგების, საგალობლის ბოლოს, ასევე – საზეიმო ფიცის ან აღთქმის დადებისას. =ქართული აგიოგრაფიის (IV-X სს.)) ენციკლოპედიური [სრულად »»]
- ამირ-მუმლი
- იხ. აგრეთვე: ამირა მუმნი აბდილა =ქართული აგიოგრაფიის (IV-X სს.)) ენციკლოპედიური ლექსიკონი/ საბა მეტრეველი ; [რედ.აკად. რ. მეტრეველი, აკად. ა. არაბული].- თბ. : [საქ. მეცნ., აკად. [სრულად »»]
- ამირა
- (მეთაური“, „მმართველი“)) მმართველი, მთავრის შესატყვისი ტიტული აღმოსავლეთის მაჰმადიანურ ქვეყნებში; ისლამამდელ პერიოდში და, ასევე, პირველი ოთხი ხალიფას მმართველობის დროს ამირები ეწოდებოდათ [სრულად »»]
- ამირა მუმნი აბდილა // ამირ-მუმლი (754 – 775 წწ.)
- იგივე მოსე ამირა მუმნი // ხალიფა ალ-მანსური // აბუ ჯაფარ აბდალ-ლაჰ იბნ-მუჰამად ალ-მანსური, აბასიანთა სახალიფოს დედაქალაქის, ბაღდადის, დამაარსებელი. გაატარა ადმინისტრაციულ-ფინანსური [სრულად »»]
- ამონა (X ს.)
- ქართველი ხუროთმოძღვარი, ხანძთის ეკლესიის აღმშენებელი. გიორგი მერჩულე გვამცნობს: „აკურთხენ ქრისტემან ამონა, სიბრძნით სრულიადმაშენებელი“. =ქართული აგიოგრაფიის (IV-X სს.)) [სრულად »»]
- ამონნი აბბა
- იხ. აგრეთვე: აბბა ამონნი. =ქართული აგიოგრაფიის (IV-X სს.)) ენციკლოპედიური ლექსიკონი/ საბა მეტრეველი ; [რედ.აკად. რ. მეტრეველი, აკად. ა. არაბული].- თბ. : [საქ. მეცნ., აკად. სტამბა], [სრულად »»]
- ამოსი
- ბიბლიური პერსონაჟი, ძველ ებრაელთა ერთ-ერთი წინასწარმეტყველი. =ქართული აგიოგრაფიის (IV-X სს.)) ენციკლოპედიური ლექსიკონი/ საბა მეტრეველი ; [რედ.აკად. რ. მეტრეველი, აკად. ა. არაბული].- [სრულად »»]
- ამპარტავნებაჲ
- ერთ-ერთი შვიდ მომაკვდინებელ ცოდვათაგანი; მეტისმეტი სიამაყე, მედიდურობა, ქედმაღლობა, გოროზობა, ზვაობა; ცრუ გრძნობა საკუთარი თავის უპირატესობისა. წმიდა მამათა თქმით, ამპარტავნობა ძირია [სრულად »»]
- ანათემა
- 1. შეჩვენება, დაწყევლა;2. საეკლესიო სასჯელი სასულიერო და საერო პირთათვის; ეკლესიიდან განდევნა. =ქართული აგიოგრაფიის (IV-X სს.)) ენციკლოპედიური ლექსიკონი/ საბა მეტრეველი ; [რედ.აკად. [სრულად »»]
- ანაკ პართი // ანაკ სომეხი (III ს.)
- წმ. გრიგოლ განმანათლებლის (პართელის) მამა. ღალატით მოკლა სომხეთის პირველი ქრისტიანი მეფის, თრდატ III-ის, მამა – ხოსრო. =ქართული აგიოგრაფიის (IV-X სს.)) ენციკლოპედიური ლექსიკონი/ საბა [სრულად »»]
- ანაკ სომეხი (III ს.)
- იხ. აგრეთვე: ანაკ პართი =ქართული აგიოგრაფიის (IV-X სს.)) ენციკლოპედიური ლექსიკონი/ საბა მეტრეველი ; [რედ.აკად. რ. მეტრეველი, აკად. ა. არაბული].- თბ. : [საქ. მეცნ., აკად. სტამბა], [სრულად »»]
- ანაკერტი
- დაბა, მდებარეობს მდ. ჭოროხის აღმოსავლეთ შენაკადთან – ანაკერტის ხევში, აჭარის მთის კალთაზე არსებულ დაბასთან; როგორც „დაბა დიდი და კარგი“ V საუკუნეშივე არსებულა. ანაკერტთან, ქართლის მეფე [სრულად »»]
| ქართული აგიოგრაფიის (IV-XVIII სს.) ენციკლოპედიური ლექსიკონი | ლექსიკონები |
 ძირითად გვერდზე | 10 საუკეთესო • დაგვიკავშირდით • Login |  გვერდის დასაწყისი |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |