 |
 | |
| შერჩეული ტერმინები: 1,323 | გვერდი: 48 / 67 |
- საკურთხეველი
- ქრისტიანული ტაძრის ამაღლებული აღმოსავლეთი ნაწილი, რომელიც შუა ტაძრისაგან გამოყოფილია მაღალი კანკელით და დანიშნულია ღვთისმსახურების ჩასატარებლად. შუა საკურთხეველში დგას [სრულად »»]
- სალომე უჯარმელი (IV ს.)
- სომხეთის მეფე თრდატის ასული და მეფე მირიანის ძის, რევის, მეუღლე, წმ. ნინოს თანამედროვე; ქართლის მოქცევის შემდეგ, წმ. ნინოს შთაგონებითა და წმ. მეფე მირიანის ბრძანებით, უჯარმაში პატიოსანი [სრულად »»]
- სალოსი
- („სულელი“) ადამიანი, ძირითადად მონაზონი, რომელიც ღვთისა და მოყვასთა სიყვარულისთვის შეუდგა ქრისტიანული ღვთისმოსაობის უჩვეულო ღვაწლის – ქრისტესთვის სალოსობას. სალოსები საკუთარი [სრულად »»]
- სამარა
- ქალაქი ერაყში. მდებარეობს მდინარე ტიგროსის აღმოსავლეთ სანაპიროზე. =ქართული აგიოგრაფიის (IV-X სს.)) ენციკლოპედიური ლექსიკონი/ საბა მეტრეველი ; [რედ.აკად. რ. მეტრეველი, აკად. ა. [სრულად »»]
- სამარია
- ქალაქი პალესტინაში; მისი სახელის მიხედვით ეწოდა პალესტინის ამ მხარეს სამარია. სამარია ისრაელის სამეფოს დედაქალაქი იყო ძვ.წ. IX – VIII სს. =ქართული აგიოგრაფიის (IV-X სს.)) [სრულად »»]
- სამარიტელი
- სამარიის მკვიდრი, სამარიის მცხოვრები (სამარია პალესტინის ერთ-ერთი მხარე). =ქართული აგიოგრაფიის (IV-X სს.)) ენციკლოპედიური ლექსიკონი/ საბა მეტრეველი ; [რედ.აკად. რ. მეტრეველი, აკად. [სრულად »»]
- სამარტჳლეჲ // სამარტჳლოჲ
- სამარტვილე, მარტვილთათვის, ანუ წამებულთათვის, განკუთვნილი პატარა ნაგებობა; მოწამეთა სახელობის სამლოცველო ან საყდარი. =ქართული აგიოგრაფიის (IV-X სს.)) ენციკლოპედიური ლექსიკონი/ საბა [სრულად »»]
- სამარყანდი
- ქალაქი უზბეკეთში; ამავე სახელწოდების ოლქის ადმინისტრაციული ცენტრი. 1924_1930 წწ. იყო უზბეკეთის დედაქალაქი. =ქართული აგიოგრაფიის (IV-X სს.)) ენციკლოპედიური ლექსიკონი/ საბა მეტრეველი ; [სრულად »»]
- სამგორი
- ადგილი უჯარმასთან; „ველსა ზედა უჯარმისასა, რომელსა სამგორობით უხმობენ“ _ ნახსენებია ბესარიონ ორბელიშვილის თხზულებაში „წამებაჲ და ღუაწლი წმიდისა დიდისა მოწამისა რაჟდენისი, რომელი იწამა [სრულად »»]
- სამება
- ქრისტიანული ღვთისმეტყველების უმთავრესი დოგმატი, რომლის მიხედვით, ღმერთი ერთია თავისი არსებით, მაგრამ „სამგვამოვანია“ (სამპიროვანი, სამბუნებოვანი); მამა ღმერთი, ძე ღმერთი (ლოგოსი – [სრულად »»]
- სამეუფოჲ ქალაქი
- იგულისხმება კონსტანტინეპოლი. „გიორგი მთაწმიდელის „წმ. იოანესა და ეფთვიმეს ცხოვრებაში“ ასეა მოხსენიებული: „სამეუფოდ აღვიდეს“; „აღვიდა სამეუფოდ“. =ქართული აგიოგრაფიის (IV-X სს.)) [სრულად »»]
- სამთავისი (V ს.)
- შუა საუკუნეების ქართული მართლმადიდებლური ჯვარ-გუმბათოვანი ტაძარი, დგას კასპის მუნიციპალიტეტის სოფ. სამთავისში, მდინარე ლეხურის მარცხენა ნაპირზე. გადმოცემის თანახმად, პირველი ტაძარი აქ [სრულად »»]
- სამოელ // სამოილ
- ბიბლიური წინასწარმეტყველი, ისრაელის მეთხუთმეტე და უკანასკნელი მსაჯული ლევიტელთა ტომიდან; მისი დედა, ანა, დიდხანს იტანჯებოდა უშვილობის გამო. ბოლოს, უფალმა შეისმინა თავისი მხევლის [სრულად »»]
- სამოელ // სამოილ კათალიკოსი (VI ს.)
- სამოელ II ქართლის კათოლიკოსი; მისი მწყემსმთავრობის დროს აწამეს წმ. ევსტათი მცხეთელი. მანვე, ქართლის სხვა მთავრებთან ერთად, სთხოვა ქართლის მარზპანს, არვანდ გუშნასპს, [სრულად »»]
- სამოელ VI (VIII ს.)
- ქართლის კათოლიკოსი ნერსეს, გურგენისა და სტეფანოზის ერისმთავრობის პერიოდში; მისი კათოლიკოსობის დროს ქართლში ჩამოვიდა, მოინათლა და ეწამა სარკინოზი (არაბი) ჭაბუკი აბო, თბილელად [სრულად »»]
- სამოელ არქიდიაკონი // სამოილ არხიდიაკონი (VI ს.)
- სპარსეთში მოღვაწე ქრისტიანი არქიდიაკონი, რომელიც მოხსენიებულია „წმ. ევსტათი მცხეთელის წამებაში“. სწორედ სამოელმა გააცნო მას ქრისტიანული მოძღვრების ისტორია და არსი. =ქართული [სრულად »»]
- სამოელი (IX ს.)
- ოპიზის მონასტრის პირველი წინამძღვარი, როგორც ეს აღნიშნულია გიორგი მერჩულის „წმ. გრიგოლ ხანძთელის ცხოვრებაში“. =ქართული აგიოგრაფიის (IV-X სს.)) ენციკლოპედიური ლექსიკონი/ საბა [სრულად »»]
- სამოელი (V ს.)
- წარმოშობით ბერძენი ეპისკოპოსი V ს. 70-80-იან წლებში; ვახტანგ გორგასლის მიერ მოწვეული ბიზანტიიდან, სხვა ეპისკოპოსებთან ერთად. ჯერ ქართლის ეპისკოპოსი იყო, შემდეგ – კათოლიკოსი. [სრულად »»]
- სამოთხე
- „წალკოტი შუენიერი“ (სულხან-საბა ორბელიანი); ღვთიური ბაღი, ყვავილნარი, ედემი, სადაც შეცოდებამდე ცხოვრობდნენ ადამი და ევა; საუკუნო სასუფეველი; ადგილი, სადაც გარდაცვალების შემდეგ მართალ [სრულად »»]
- სამოილ
- იხ. აგრეთვე: სამოელ წინასწარმეტყველი =ქართული აგიოგრაფიის (IV-X სს.)) ენციკლოპედიური ლექსიკონი/ საბა მეტრეველი ; [რედ.აკად. რ. მეტრეველი, აკად. ა. არაბული].- თბ. : [საქ. მეცნ., აკად. [სრულად »»]
| ქართული აგიოგრაფიის (IV-XVIII სს.) ენციკლოპედიური ლექსიკონი | ლექსიკონები |
 ძირითად გვერდზე | 10 საუკეთესო • დაგვიკავშირდით • Login |  გვერდის დასაწყისი |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |