ძველირანული ტომები,მოსახლეობდნენ ჩრდილოეთ შავიზღვისპირეთში. ძვ. წ. IV საუკუნეში ჩამოყალიბდა სკვითების სახელმწიფო. =ქართული აგიოგრაფიის (IV-X სს.) ენციკლოპედიური ლექსიკონი/ საბა [სრულად »»]
ორი ბიბლიური ქალაქი, რომლებიც, ძველი აღთქმის მიხედვით, ღმერთმა დასაჯა ცოდვებისათვის და ცეცხლით გაანადგურა. =ქართული აგიოგრაფიის (IV-X სს.) ენციკლოპედიური ლექსიკონი/ საბა მეტრეველი ; [სრულად »»]
ბიბლიური პერსონაჟი, მეფისა და წინასწარმეტყველის, დავითის და ბერსაბეს შვილი; ისრაელის გაერთიანებული სამეფოს მესამე მეფე დაახლ. ძვ.წ. 965 – 928 წწ. მის სახელს უკავშირდება ისრაელის სამეფოს [სრულად »»]
უფლისციხელი სომეხი მღვდელი; მოხსენიებულია ბესარიონ ორბელიშვილის თხზულებაში „ღუაწლი წმიდისა და სანატრელისა, მოწამისა და მეფისა ლუარსაბისი“. =ქართული აგიოგრაფიის (IV-X სს.) [სრულად »»]
დამოუკიდებელი, სუვერენული სახელმწიფო ამიერკავკასიაში; ძირითადი მოსახლეობა სომხები თავიანთ თავს „ჰაიებს“, ხოლო ქვეყანას „ჰაიასტანს“ უწოდებენ. დღევანდელი სომხები ინდოევროპულ ენაზე [სრულად »»]
შუა საუკუნეების სამშვილდისა და ხუნანის საერისთავოების (ისტორიული გაჩიანისა და გარდაბნის ტერიტორიები) სახელწოდება; პირველად მოიხსენიება XI ს., როდესაც საქართველოს კუთვნილ ტერიტორიას, [სრულად »»]
შატბერდის მონასტრის წინამძღვარი, განმანათლებელი, წმ. გრიგოლ ხანძთელის თანამედროვე საეკლესიო მწერალი; გიორგი მერჩულე მას ასახელებს იმ საეკლესიო მოღვაწეთა რიცხვში, რომელთაგანაც მოსალოდნელი [სრულად »»]
ძველი სპარსეთის სახელმწიფოს სათავეში ედგა აქემენიდების დინასტია. სახელმწიფოს დამაარსებელი იყო კიროს II დიდი, რომელმაც გააერთიანა ირანი, დაიპყრო მცირე აზია, ბაბილონეთი და ცენტრალური [სრულად »»]
მხარე ისტორიულ სამხრეთ-დასავლეთ საქართველოში; მოიცავდა მდინარე ჭოროხის, არაქსისა და მტკვრის სათავეებს, ხოლო ჩრდილოეთიდან პონტოს მთებით იყო გარშემორტყმული. ტერმინი „სპერი“, [სრულად »»]
საეკლესიო მოღვაწე, მწერალი; ოცი წელი დავითგარეჯის უდაბნოში მორჩილებაში იმყოფებოდა, მერე, რაღაც ეშმაკის მანქანებით, დაუტოვებია მონასტერი და ერში დაბრუნებულა, შეურთავს ცოლი, ორი შვილიც [სრულად »»]
სავარაუდოდ, სომეხი; მოხსენიებულია „მოქცევაჲ ქართლისაჲში“, ვასპურაკანიდან, დედოფალ სოჯის // სუჯის ბრძანებით, ბოდბეში ჩამოიყვანეს და მონათლეს. =ქართული აგიოგრაფიის (IV-X სს.) [სრულად »»]
სტეფანე პირველმოწამე // პირველდიაკონი, ქრისტეს სამოცდაათ მოციქულთაგანი, პირველი ადამიანი, რომელმაც ქრისტესთვის სიცოცხლე გასწირა; მრავალი ებრაელი მოაქცია ქრისტეს რჯულზე. [სრულად »»]
„წმ. ნეოფიტე ურბნელის მარტვილობის“ პერსონაჟი; მოხსენიებულია ანტონ I კათალიკოსის „მარტირიკაში“ (XVIII ს.). =ქართული აგიოგრაფიის (IV-X სს.) ენციკლოპედიური ლექსიკონი/ საბა მეტრეველი ; [სრულად »»]
ათონის ქართველთა მონასტრის მთავარდიაკონი და შემდეგ ხუცესი წმ. გიორგი მთაწმიდელის წინამძღვრობის დროს. „კაცი პატიოსანი და მოშიში უფლისაჲ – ასე იხსენიებს გიორგი მცირე „წმ. გიორგი [სრულად »»]
ღირსმოწამე სტეფანე ახალი (დაიბადა კონსტანტინოპოლში); მოხსენიებულია გიორგი მთაწმიდელის „წმ. იოანესა და ეფთვიმეს ცხოვრებაში“. =ქართული აგიოგრაფიის (IV-X სს.) ენციკლოპედიური [სრულად »»]
საეკლესიო მოღვაწე, მწერალი, ტბეთის პირველი ეპისკოპოსი, აგიოგრაფი, ტაო-კლარჯეთის სალიტერატურო სკოლის ერთ-ერთი წარმომადგენელი; ავტორია აგიოგრაფიული თხზულებისა „წამებაჲ წმიდისა მოწამისა [სრულად »»]
ეპისკოპოსი; მოხსენიებულია გაბრიელ მცირის თხზულებაში „მოკლე მოთხრობა თვით პორფირისათჳს“. =ქართული აგიოგრაფიის (IV-X სს.) ენციკლოპედიური ლექსიკონი/ საბა მეტრეველი ; [რედ.აკად. რ. [სრულად »»]
ქართული აგიოგრაფიის (IV-XVIII სს.) ენციკლოპედიური ლექსიკონი