 |
 | |
| შერჩეული ტერმინები: 1,323 | გვერდი: 58 / 67 |
- შახუდაბანდა (XVI ს.)
- შაჰ-აბას I-ის მამა; მოხსენიებულია ანტონ I კათალიკოსის „მარტირიკაში“ (XVIII ს.). =ქართული აგიოგრაფიის (IV-X სს.) ენციკლოპედიური ლექსიკონი/ საბა მეტრეველი ; [რედ.აკად. რ. მეტრეველი, [სრულად »»]
- შაჰ-აბას I (1571 – 1629 წწ.)
- შაჰ-აბას დიდი, ირანის შაჰი; ებრძოდა ამირების სეპარატისტულ მისწრაფებებს. ყიზილბაშურ-თურქმანულ არისტოკრატიას სახელმწიფო და სამხედრო სარბიელზე დაუპირისპირა ირანის სამსახურში დაწინაურებული [სრულად »»]
- შაჰ-აბას II (XVII ს.)
- სულთან მუჰამად მირზა, ირანის შაჰი; დედამისი, ანა ხანუმი, ქართველი იყო, ბებიაც, დილარამ ხანუმი, ქართველი ჰყავდა. მის დროს ირანის პოლიტიკურ და კულტურულ სარბიელზე მრავალი ქართველი [სრულად »»]
- შაჰ-თამაზი (XVIII ს.)
- თამაზ I, ირანის შაჰი, სეფიანთა დინასტიის წარმომადგენელი. მასზე დიდხანს სეფიანთა იმპერია არავის უმართავს. პაპა შაჰ-აბასისა; მოხსენიებულია ანტონ I კათალიკოსის „მარტირიკაში“ (XVIII ს.). [სრულად »»]
- შაჰ-ისმაილი (XVI ს.)
- ისმაილ II, სეფიანთა დინასტიის მესამე შაჰი, სეფიანთა მეორე წარმომადგენლის, შაჰ-თამაზ I-ის, ვაჟი; მოხსენიებულია ანტონ I კათალიკოსის „მარტირიკაში“ (XVIII ს.). =ქართული აგიოგრაფიის [სრულად »»]
- შესხმაჲ
- იხ. აგრეთვე: ქებაჲ =ქართული აგიოგრაფიის (IV-X სს.) ენციკლოპედიური ლექსიკონი/ საბა მეტრეველი ; [რედ.აკად. რ. მეტრეველი, აკად. ა. არაბული].- თბ. : [საქ. მეცნ., აკად. სტამბა], 2023.- [სრულად »»]
- შეშის-თავ
- იხ. აგრეთვე: თავი შეშათა =ქართული აგიოგრაფიის (IV-X სს.) ენციკლოპედიური ლექსიკონი/ საბა მეტრეველი ; [რედ.აკად. რ. მეტრეველი, აკად. ა. არაბული].- თბ. : [საქ. მეცნ., აკად. სტამბა], [სრულად »»]
- შვიდი საეკლესიო საიდუმლო
- არსებობს ახალი აღთქმის შვიდი წეს-განგება, რომელთა ხილული აღსრულების მიღმა იგულისხმება საიდუმლო (ფარული, თვალით უხილავი) გარდამოსვლა სულიწმიდის მადლისა, [სრულად »»]
- შიო ახალი გარეჯელი (XVII ს.)
- წმ. მღვდელმოწამე შიო, გარეჯის ლიტერატურული სკოლის წარმომადგენელი; მის მიერაა გადაწერილი ორიგინალური აგიოგრაფიული კრებული, რომელიც შეასრულა ონოფრე მაჭუტაძის „ნებითადა ბრძანებით“, როგორც [სრულად »»]
- შიო მღვიმელი (VI ს.)
- საეკლესიო მოღვაწე, ერთ-ერთი ასურელი მამა, შიომღვიმის მონასტრის დამაარსებელი. VI ს. შუა წლებში, წმ. იოანე ზედაზნელთან ერთად, მოვიდა ქართლში. ცხოვრობდნენ მცხეთაში, შემდეგ – ზედაზნის მთაზე. [სრულად »»]
- შიო საკვირველთმოქმედი (X ს.)
- წმ. მიქელ პარეხელის მოძღვარი ბასილი ზარზმელის „წმ. სერაპიონ ზარზმელის ცხოვრების“ მიხედვით. =ქართული აგიოგრაფიის (IV-X სს.) ენციკლოპედიური ლექსიკონი/ საბა მეტრეველი ; [რედ.აკად. რ. [სრულად »»]
- შიომღვიმე (VI ს.)
- სამონასტრო კომპლექსი მცხეთის მუნიციპალიტეტში, მდინარე მტკვრის მარცხენა ნაპირზე; დააარსა ერთ-ერთმა ასურელმა მამამ წმ. შიომ. როგორც წყაროები გადმოგვცემენ, ნეტარ შიოს თავისი სიცოცხლის [სრულად »»]
- შიოს მარანი
- ულევი, უხვი საზრდო; წმ. შიო მღვიმელის სახელთან დაკავშირებული სასწაულის მიხედვით, მარანში დაკლებული ღვინო თავისით მატულობს და ივსება. „ღმერთმა ისე აგაშენოთ, როგორც შიოს მარანიო“ – დალოცვის [სრულად »»]
- შირაზი
- ქალაქი სამხრეთ ირანში; დააარსეს არაბებმა VII საუკუნეში. სასანიანთა დროს შირაზის ადგილას იყო დასახლება. =ქართული აგიოგრაფიის (IV-X სს.) ენციკლოპედიური ლექსიკონი/ საბა მეტრეველი ; [სრულად »»]
- შირვანი
- შარვანი, ისტორიული ქვეყანა აზერბაიჯანის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში, კასპიის ზღვის დასავლეთ სანაპიროზე; შეადგენდა კავკასიის ალბანეთის ნაწილს. ირანის მიერ შირვანის კოლონიზაციისა და აქ [სრულად »»]
- შუამდინარე
- (მესოპოტამია) ძვ. ქართ. უჟიკეთი შუამდინარეთი, რეგიონი ახლო აღმოსავლეთში; მოიცავს ტერიტორიას ტიგროსსა და ევფრატს შორის. =ქართული აგიოგრაფიის (IV-X სს.) ენციკლოპედიური ლექსიკონი/ საბა [სრულად »»]
- შუარტყლი
- გეოგრაფიული პუნქტი, ნახსენებია „წმ. სერაპიონ ზარზმელის ცხოვრებაში“, უნდა მდებარეობდეს სამცხეში. ასეთივე ტოპონიმი გვხვდება რაჭაში, ამბროლაურის მუნიციპალიტეტში. =ქართული აგიოგრაფიის [სრულად »»]
- შუშანიკი სუსანა (V ს.)
- ეკლესიის მოწამე; სომეხთა მხედართმთავრის, ვარდან მამიკონიანის, ასული; ქვემო ქართლის პიტიახშის, ვარსქენის, მეუღლე. სპარსეთის სამეფო კართან ურთიერთობის გაუმჯობესების მიზნით ვარსქენ პიტიახში [სრულად »»]
- ჩიმიშკი
- საერო პირი; მოხსენიებულია გიორგი მთაწმიდელის „წმ. იოანესა და ეფთვიმეს ცხოვრებაში“. =ქართული აგიოგრაფიის (IV-X სს.) ენციკლოპედიური ლექსიკონი/ საბა მეტრეველი ; [რედ.აკად. რ. მეტრეველი, [სრულად »»]
- ჩინგიზ (XII – XIII სს.)
- ჩინგიზ ხანი // ჩინგიზ-ყაენი // თემუჩინი, ერთიანი მონღოლური სახელმწიფოს დამაარსებელი; 1206 წ. მონღოლთა გვაროვნული და ფეოდალური ზედაფენის ყრილობაზე აირჩიეს სრულიად მონღოლეთის ხანად და ეწოდა [სრულად »»]
| ქართული აგიოგრაფიის (IV-XVIII სს.) ენციკლოპედიური ლექსიკონი | ლექსიკონები |
 ძირითად გვერდზე | 10 საუკეთესო • დაგვიკავშირდით • Login |  გვერდის დასაწყისი |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |