 |
 | |
| შერჩეული ტერმინები: 1,323 | გვერდი: 61 / 67 |
- ხალკიდონი
- იხ. აგრეთვე: ქალკედონი =ქართული აგიოგრაფიის (IV-X სს.) ენციკლოპედიური ლექსიკონი/ საბა მეტრეველი ; [რედ.აკად. რ. მეტრეველი, აკად. ა. არაბული].- თბ. : [საქ. მეცნ., აკად. სტამბა], 2023.- [სრულად »»]
- ხანცთა
- ხანძთა, შუა საუკუნეების ქართული მონასტერი ისტორიულ სამხრეთ-დასავლეთ საქართველოში, კლარჯეთში; დააარსა სასულიერო მოღვაწემ წმ. გრიგოლ ხანძთელმა. VII ს. დასასრულს ააგეს ხის ეკლესია. შემდგომ [სრულად »»]
- ხარლამპი (II ს.)
- წმ. მღვდელმოწამე ხარალამპისი თესალიის ქალაქ მაგნეზიის (საბერძნეთი) ეპისკოპოსი, ქრისტეს სიტყვის მხურვალე მქადაგებელი; სამსჯავროზე წარდგენილმა მტკიცედ აღიარა ქრისტე და კერპებისათვის [სრულად »»]
- ხატთა ბრძოლაჲ
- („ხატების განადგურება“) ხატმებრძოლეობა. ტერმინი აღნიშნავს როგორც რელიგიურ, ისე პოლიტიკურ მოძრაობას, რომელიც გმობს წმინდა ხატების თაყვანისცემასა და ხატებით სარგებლობას. მოძრაობა VIII – IX სს. [სრულად »»]
- ხაღან
- სტამბოლის ამაოხრებლადაა მოხსენიებულია გრიგოლ დოდორქელის თხზულებაში „წამებაჲ ყოვლადდიდებულისა მოწამისა დედოფლისა ქეთევანისაჲ, რომელი იწამა სპარსთა მეფისა შაჰაბაზ უსჯულოჲსა მიერ ქალაქსა [სრულად »»]
- ხაშმი
- კაწარეთი, სოფელი გომბორის ქედის სამხრეთ-დასავლეთ კალთაზე, მდ. ივრის მარცხენა მხარეს; შუა საუკუნეებში იწოდებოდა კაწარეთის სახელწოდებით. =ქართული აგიოგრაფიის (IV-X სს.) ენციკლოპედიური [სრულად »»]
- ხახული (X ს.)
- შუა საუკუნეების მონასტერი ისტორიულ სამხრეთ საქართველოში, ტაოში; დააარსა დავით კურაპალატმა. ის ძველი საქართველოს განათლების ერთ-ერთი კერა იყო. აქ მოღვაწეობდნენ მწიგნობრები და კალიგრაფები: [სრულად »»]
- ხვარაშან (XVII ს.)
- ხორეშან დედოფალი, გიორგი X-ის ასული, ლუარსაბ მეფის და, კახეთის მეფე თეიმურაზ I-ის მეუღლე. =ქართული აგიოგრაფიის (IV-X სს.) ენციკლოპედიური ლექსიკონი/ საბა მეტრეველი ; [რედ.აკად. რ. [სრულად »»]
- ხორასუნის მთა
- მთა კლარჯეთში; მოხსენიებულია გიორგი მერჩულის „წმ. გრიგოლ ხანძთელის ცხოვრებაში“. =ქართული აგიოგრაფიის (IV-X სს.) ენციკლოპედიური ლექსიკონი/ საბა მეტრეველი ; [რედ.აკად. რ. მეტრეველი, [სრულად »»]
- ხოსრო (III ს.)
- მამა სომხეთის პირველი ქრისტიანი მეფის თრდატ III-ისა. ღალატით მოკლა წმ. გრიგოლ განმანათლებლის მამამ ანაკ პართელმა. =ქართული აგიოგრაფიის (IV-X სს.) ენციკლოპედიური ლექსიკონი/ საბა [სრულად »»]
- ხოსრო (VI ს.)
- იხ. აგრეთვე: ხუასროს =ქართული აგიოგრაფიის (IV-X სს.) ენციკლოპედიური ლექსიკონი/ საბა მეტრეველი ; [რედ.აკად. რ. მეტრეველი, აკად. ა. არაბული].- თბ. : [საქ. მეცნ., აკად. სტამბა], 2023.- [სრულად »»]
- ხოსროდუხტი (III - IV სს.)
- მეფე თრდატის და; მოხსენიებულია ანტონ I კათალიკოსის „მარტირიკაში“ (XVIII ს.). =ქართული აგიოგრაფიის (IV-X სს.) ენციკლოპედიური ლექსიკონი/ საბა მეტრეველი ; [რედ.აკად. რ. მეტრეველი, აკად. [სრულად »»]
- ხრისოსი (II ს.)
- წმ. თადეოზ მოციქულის მოწაფე და ხელდასხმული ხუცესი; მის სახელთან დაკავშირებულიოა წმ. მოწამე სუქიასა და ქართველი დიდებულების წამება. ისინი დაემოწაფნენ ხრისოსს და გადაწყვიტეს, უფლის [სრულად »»]
- ხრისტოდოლე (VI ს.)
- მონაზონი; მოხსენიებულია „წმ. შიო მღვიმელის სასწაულში“. =ქართული აგიოგრაფიის (IV-X სს.) ენციკლოპედიური ლექსიკონი/ საბა მეტრეველი ; [რედ.აკად. რ. მეტრეველი, აკად. ა. არაბული].- თბ. : [სრულად »»]
- ხრისტოდულოსი და ხრისტოფორო (VII ს.)
- ნათელღებულნი წმ. ნეოფიტე ურბნელთან ერთად; მოხსენიებული არიან „წმ. ნეოფიტე ურბნელის წამებაში“. =ქართული აგიოგრაფიის (IV-X სს.) ენციკლოპედიური ლექსიკონი/ საბა მეტრეველი ; [რედ.აკად. [სრულად »»]
- ხსართან მღვდელი (VIII ს.)
- სასულიერო მოღვაწე; მოხსენიებულია იოანე საბანისძის „წმ. აბოს წამების“ შესავალში. ქართლის კათოლოკოს სამოელს მისთვის გაუტანებია წერილი, იოანე საბანიძესთვიოს გადასაცემად, რომელშიც ითხოვდა წმ. [სრულად »»]
- ხუარასანი
- იხ. აგრეთვე: სპარსეთი =ქართული აგიოგრაფიის (IV-X სს.) ენციკლოპედიური ლექსიკონი/ საბა მეტრეველი ; [რედ.აკად. რ. მეტრეველი, აკად. ა. არაბული].- თბ. : [საქ. მეცნ., აკად. სტამბა], 2023.- [სრულად »»]
- ხუასროს // ხოსრო (VI ს.)
- ხუასრო ანუშირვანი // ხოსროვ // ხოსრო I, სპარსთა მეფე, სასანიდური ირანის 22-ე შაჰინშაჰი 531 – 579 წწ., კავად I-ის ვაჟი, პეროზ I-ის შვილიშვილი; ითვლება სასანიანთა დინასტიის ყველაზე გამოჩენილ [სრულად »»]
- ხუედიოსი // ჴუედიოსი (VIII ს.)
- ხანძთაში მარტოდ მცხოვრები ბერი, „მართალი და წმიდაჲ“, რომელიც წმ. გრიგოლის ხანძთაში მისვლამდე განდეგილად მოღვაწეობდა VIII ს. I ნახევარში. =ქართული აგიოგრაფიის (IV-X სს.) [სრულად »»]
- ხუზთა
- უნდა იგულისხმებოდნენ ხუნძები, რომელთა სამშობლო ჩრდილოეთ კავკასიაში, დაღესტანშია; ნახსენებია ბესარიონ ორბელიშვილის თხზულებაში „შესხმაჲ წმიდათა მოწამეთა ბიძინასი, შალვასი და ელისბარისი და [სრულად »»]
| ქართული აგიოგრაფიის (IV-XVIII სს.) ენციკლოპედიური ლექსიკონი | ლექსიკონები |
 ძირითად გვერდზე | 10 საუკეთესო • დაგვიკავშირდით • Login |  გვერდის დასაწყისი |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |