შაჰ-აბას // შაჰაბაზ II // სულთან მუჰამად მირზა, ირანის შაჰი სეფიანთა დინასტიისა. სეფი I-ისა და ანა ხანუმის ვაჟი, აბას I-ის შვილთაშვილი; ხელი შეუწყო რუსეთსა და ევროპის ქვეყნებთან ირანის [სრულად »»]
აბაშისწყალი, მდინარე საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის მარტვილისა და აბაშის მუნიციპალიტეტებში, მდინარე ტეხურის მარცხენა შენაკადი. სიტყვა „აბაშა“ არაბულიდან მომდინარეობს: არაბებს [სრულად »»]
ეთიოპელი; წარმოშობით აბაში მოხსენიებულია ანტონ I კათალიკოსის „მარტირიკაში“ (XVIII ს.). =ქართული აგიოგრაფიის (IV-X სს.)) ენციკლოპედიური ლექსიკონი/ საბა მეტრეველი ; [რედ.აკად. რ. [სრულად »»]
აფხაზეთის მთავარი; მოხსენიებულია ანტონ I კათალიკოსის „მარტირიკაში“. =ქართული აგიოგრაფიის (IV-X სს.) ენციკლოპედიური ლექსიკონი/ საბა მეტრეველი ; [რედ.აკად. რ. მეტრეველი, აკად. ა. [სრულად »»]
ღირსი მამა ამონი, ეგვიპტელი ანაქორეტი, ბერად აღიკვეცა და განდეგილად ცხოვრობდა ნიტრიის მთაზე. უდაბნოში გაატარა ოცდაორი წელი, ითვლება ნიტრიაში მეუდაბნოე ცხოვრების დამწყებად. =ქართული [სრულად »»]
მურვან ყრუს ძე, მოხსენიებულია ანტონ I კათალიკოსის „მარტირიკაში“ (XVIII ს.). =ქართული აგიოგრაფიის (IV-X სს.) ენციკლოპედიური ლექსიკონი/ საბა მეტრეველი ; [რედ.აკად. რ. მეტრეველი, აკად. [სრულად »»]
მამა ადამ სულთნისა, კახეთის სამეფოს პოლიტიკური და სამხედრო მოღვაწე, ქიზიყის მოურავი და სარდალი. =ქართული აგიოგრაფიის (IV-X სს.) ენციკლოპედიური ლექსიკონი/ საბა მეტრეველი ; [რედ.აკად. [სრულად »»]
ბიბლიური პერსონაჟი, ადამისა და ევას მეორე ვაჟი, მწყემსი; უფროსმა ძმამ, კაენმა, მოშურნეობით მოკლა, რადგან გამორჩეულად უყვარდა ღმერთს. მოხსენიებულია ანტონ I კათალიკოსის „მარტირიკაში“ (XVIII [სრულად »»]
წმ. ნინოს თანამედროვე, ურიაყოფილი, მცხეთელი ებრაელი ელიოზის (იერუსალიმიდან საქართველოში უფლის კვართის ჩამომტანი) პირდაპირი შთამომავალი. წმ. ნინოს ქართლში მოსვლის დროს იყო მცხეთელ ებრაელთა [სრულად »»]
ერთ-ერთი ათცამეტი ასურელ მამათაგანი, წმ. მოწამე; ქართლში მოვიდა სირიიდან VI ს. II ნახევარში. თავდაპირველად მოღვაწეობდა ზედაზნის მონასტერში დიაკვნად, შემდეგ ნეკრესის საეპისკოპოსო კათედრას [სრულად »»]
ბიბლიური პერსონაჟი, იერუბაყალის ძე, მოხსენიებულია ანტონ I კათალიკოსის „მარტირიკაში“ (XVIII ს.). =ქართული აგიოგრაფიის (IV-X სს.) ენციკლოპედიური ლექსიკონი/ საბა მეტრეველი ; [რედ.აკად. [სრულად »»]
ქრისტიანობისათვის წამებული არაბი (სარკინოზი), ნერსე ქართლის ერისმთავრის მსახური მისი პატიმრობაში ყოფნის დროს, ნელსაცხებელთა ოსტატი. ქართულმა ეკლესიამ წმინდანად (დიდმოწამედ) შერაცხა. ითვლება [სრულად »»]
საქართველოს ერთ-ერთი განაპირა მხარე, რომელსაც გვიან შუასაუკუნეებში ყაიყულსაც უწოდებდნენ. დღეს სომხეთის ტერიტორიაზეა. =ქართული აგიოგრაფიის (IV-X სს.)) ენციკლოპედიური ლექსიკონი/ საბა [სრულად »»]
ებრაელთა მამამთავარი, რომელმაც პირველმა აღიარა ერთღმერთიანობა, რის გამოც წარმართი თანამემამულენი დევნიდნენ. მან დატოვა სამშობლო და უფლის „აღთქმულ ქვეყანაში“ – ქანაანში (პალესტინა) [სრულად »»]
აბუ ლ-კასიმი // აბულ ყასიმ იუსუფ აბუსაჯის ძე, არაბთა ამირა; შეიპყრო და აწამა წმ. გობრონი. 914 წ. ილაშქრა თბილისში, გადავიდა კახეთში და აიღო უჯარმისა და ბოჭორმის ციხეები. კახეთის შემდეგ [სრულად »»]
გაბრიელ დაფანჩულის ვაჟი, მოხსენიებულია გიორგი მერჩულის „წმ. გრიგოლ ხანძთელის ცხოვრებაში“. =ქართული აგიოგრაფიის (IV-X სს.)) ენციკლოპედიური ლექსიკონი/ საბა მეტრეველი ; [რედ.აკად. რ. [სრულად »»]
წმ. ეფთვიმე მთაწმიდელის ბაბუა (დედის მამა), რომელმაც თავისი პატარა შვილიშვილი მძევლად ჩაიყვანა კონსტანტინოპოლში ნიკიფორე იმპერატორის კარზე. როცა ეს შეიტყო ულუმბოს მთაზე მყოფმა იოანე [სრულად »»]
იერუსალიმის პატრიარქი, მოხსენიებულია გიორგი მერჩულის „წმ. გრიგოლ ხანძთელის ცხოვრებაში“. =ქართული აგიოგრაფიის (IV-X სს.)) ენციკლოპედიური ლექსიკონი/ საბა მეტრეველი ; [რედ.აკად. რ. [სრულად »»]
ქართული აგიოგრაფიის (IV-XVIII სს.) ენციკლოპედიური ლექსიკონი