 |
 | |
| შერჩეული ტერმინები: 33 | გვერდი: 1 / 2 |
- ლავრა
- („დიდი მონასტერი“) მამათა დიდი მონასტერი, რომელიც ტაძართა გარკვეულ რაოდენობასა და დიდ საძმოს მოიცავს; აღნიშნავდა ქალაქის ქუჩას ან კვარტალს. მოგვიანებით ლავრა ეწოდებოდა ქუჩებს [სრულად »»]
- ლაზარე
- ახალი აღთქმის პერსონაჟი, ძმა მართასი და მარიამისა, მეგობარი ქრისტესი, რომელმაც ოთხი დღის მკვდარი აღადგინა მკვდრეთით. =ქართული აგიოგრაფიის (IV-X სს.) ენციკლოპედიური ლექსიკონი/ საბა [სრულად »»]
- ლაკეიდემონელნი
- ლაკედემონელები; სპარტელები, სპარტა ძველი ბერძნული ქალაქ-სახელმწიფოა (პოლისი) საბერძნეთის სამხრეთ ნაწილში, პელოპონესის სამხრეთ აღმოსავლეთ ოლქში, ლაკონიკეში. გაშენებულია მდ. ევროტასის [სრულად »»]
- ლაკლაკი (IX ს.)
- გიორგი მთავრის დის, ლატავრის, ვაჟი. მოხსენიებულია „წმ. სერაპიონ ზარზმელის ცხოვრებაში“. =ქართული აგიოგრაფიის (IV-X სს.) ენციკლოპედიური ლექსიკონი/ საბა მეტრეველი ; [რედ.აკად. რ. [სრულად »»]
- ლატავრი (IX ს.)
- მონაზვნობაში თეკლა, „წმ. სერაპიონ ზარზმელის ცხოვრების“ მიხედვით, გიორგი მთავრის და. =ქართული აგიოგრაფიის (IV-X სს.) ენციკლოპედიური ლექსიკონი/ საბა მეტრეველი ; [რედ.აკად. რ. [სრულად »»]
- ლევანი // ლეონ (XVII ს.)
- ძე თეიმურაზ I-ისა, წმ. ქეთევან დედოფლის შვილიშვილი. =ქართული აგიოგრაფიის (IV-X სს.) ენციკლოპედიური ლექსიკონი/ საბა მეტრეველი ; [რედ.აკად. რ. მეტრეველი, აკად. ა. არაბული].- თბ. : [სრულად »»]
- ლევერტინე (VI ს.)
- ღირსი ლევერტინო, წმ. გრიგოლ დიდი დიოლოღოსის „დიალოღონის“ პერსონაჟი; მოხსენიებულია გაბრიელ მცირის „წმ. ონისიფორეს ცხოვრებაში“ (XVIII ს.). =ქართული აგიოგრაფიის (IV-X სს.) [სრულად »»]
- ლევიტელნი
- იაკობის ვაჟის, ლევის, შთამომავალნი, ისრაელის თორმეტთაგან ერთ-ერთი ტომი; ლევიტელებს ეკუთვნოდათ უმდაბლესი როლი ღვთისმსახურებაში. ზოგი მათგანი აღთქმის კიდობანსა და ტაძარს ემსახურებოდა, ზოგი [სრულად »»]
- ლეთეთი
- უძველესი სოფელი ცენტრალურ ქართლში, თრიალეთის ქედის ჩრდილოეთ ფერდობზე ლეთეთურის (ძამის მარჯვენა შენაკადი) ხეობაში. =ქართული აგიოგრაფიის (IV-X სს.) ენციკლოპედიური ლექსიკონი/ საბა [სრულად »»]
- ლეკები
- დაღესტნელების ტრადიციული ქართული სახელწოდება; ძირითადად, იგულისხმებოდნენ დაღესტნის სამხრეთში (საქართველოს მოსაზღვრე ტერიტორიაზე) მცხოვრები ტომები: დარგუელები, ლეზგები, ლაკები, ხუნძები [სრულად »»]
- ლეო (IV ს.)
- გლადიატორი მძვინვარე ლიუსი, რომელსაც შეებრძოლა და დაამარცხა წმიდა მოწამე ნესტორ თესალონიკელი. მოხსენიებულია გრიგოლ დოდრქელის „წმ. ქეთევანის წამებაში“. =ქართული აგიოგრაფიის (IV-X [სრულად »»]
- ლეონ (XVII ს.)
- იხ. აგრეთვე: ლევანი =ქართული აგიოგრაფიის (IV-X სს.) ენციკლოპედიური ლექსიკონი/ საბა მეტრეველი ; [რედ.აკად. რ. მეტრეველი, აკად. ა. არაბული].- თბ. : [საქ. მეცნ., აკად. სტამბა], 2023.- [სრულად »»]
- ლეონ II (VIII ს)
- აფხაზთა სამეფოს (დასავლეთ საქართველოს) დამაარსებელი და პირველი მეფე, ლეონ I-ის ძმისწული; VIII ს. უკანასკნელ მეოთხედში ისარგებლა ბიზანტიის იმპერიის დასუსტებით, დაიხმარა ხაზართა ხაკანი [სრულად »»]
- ლეონ დიდი (XVI ს.)
- ლევანი, კახეთის მეფე, გიორგი II-ის (ავგიორგის) ძე; მოხსენიებულია ანტონ I კათალიკოსის „მარტირიკაში“ (XVIII ს.). =ქართული აგიოგრაფიის (IV-X სს.) ენციკლოპედიური ლექსიკონი/ საბა [სრულად »»]
- ლეონ ჰრომაელი (XI ს.)
- ათონზე მყოფი ბერი ლეონ დიდი რომაელი, რომელიც ქართველ მღვდელ გაბრიელთან ერთად საუბრობდა, თუმცა ერთმანეთის ენა არ ესმოდათ: „და თჳსისა ენისაგან კიდე არცა მან იცოდა, არცა მან... დასხდიან და [სრულად »»]
- ლეონი (VIII ს.)
- კოსტანტინეპოლის მეფის, კოსტანტინეს, მამა. =ქართული აგიოგრაფიის (IV-X სს.) ენციკლოპედიური ლექსიკონი/ საბა მეტრეველი ; [რედ.აკად. რ. მეტრეველი, აკად. ა. არაბული].- თბ. : [საქ. მეცნ., [სრულად »»]
- ლეონტი (III ს.)
- კესარიელი არხიეპისკოპოსი; მოხსენიებულია ანტონ I კათალიკოსის „მარტირიკაში“ (XVIII ს.). =ქართული აგიოგრაფიის (IV-X სს.) ენციკლოპედიური ლექსიკონი/ საბა მეტრეველი ; [რედ.აკად. რ. [სრულად »»]
- ლიბანი
- ლიბანის ნაძვი; ლიბანის კედარი, მარადმწვანე წიწვოვანი მცენარე. =ქართული აგიოგრაფიის (IV-X სს.) ენციკლოპედიური ლექსიკონი/ საბა მეტრეველი ; [რედ.აკად. რ. მეტრეველი, აკად. ა. არაბული].- [სრულად »»]
- ლიკინიოსი (307 - 324 წწ.)
- იმპერატორი ლიკინიუსი // ვალერიუს ლიცინიანე ლიცინიუსი, რომის იმპერატორი; წარმოშობით გლეხი, რომელიც სამხედრო სამსახურში დაწინაურდა. იმპერატორმა გალერიუსმა თანამმართველად და ავგუსტუსად [სრულად »»]
- ლიტანია
- საზოგადო, საყოველთაო ლოცვა. დიდ საეკლესიო დღესასწაულებზე ეკლესიის გარშემო აღვლენილი სავედრებელი ლოცვა ჯვრით, ხატებით, სანთლებით, საზეიმო გალობით. ლიტანია სრულდება აღდგომის ცისკრის [სრულად »»]
| ქართული აგიოგრაფიის (IV-XVIII სს.) ენციკლოპედიური ლექსიკონი | ლექსიკონები |
 ძირითად გვერდზე | 10 საუკეთესო • დაგვიკავშირდით • Login |  გვერდის დასაწყისი |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |