 |
 | |
| შერჩეული ტერმინები: 15 | გვერდი: 1 / 1 |
- უბჱ (IX ს.)
- უბისა // უბე, მონასტერი დასავლეთ საქართველოში; დაუარსებია წმ. გრიგოლ ხანძთელს, აფხაზეთის მეფის, დემეტრეს, თხოვნით. გიორგი მერჩულე მოგვითხრობს: „მაშინ მამამან გრიგოლ სარწმუნოებისამებრ მეფისა [სრულად »»]
- უდაბნონი
- უდაბნო, დედამიწის დაუსახლებელი, უწყლო და უმცენარო ნაწილია, თუმცა ივ. ჯავახიშვილის მოსაზრებით, აღნიშნავს ცარიელ, დაუსაქმებელ, „უქმ და უღვაწ“ ადგილს, სადაც ადამიანი წააწყდებოდა „უღვაწთა მათ [სრულად »»]
- უდაბნოს მრავალთავი (IX ს.)
- ქართული ხელნაწერი გადაწერილი შატბერდში; 1920 წ. ა. შანიძემ ჩამოიტანა უდაბნოს წმ. იოანე ნათლისმცემლის მონასტრიდან თბილისში. ამჟამად 178 ფურცელს შეიცავს. საწერ მასალად გამოყენებულია ეტრატი, [სრულად »»]
- ულუმბა // ულუმბო
- მთა („მთაჲ ულუმბოჲსაჲ“) და მონასტერი („ულუმბადვე უკუნიქცა“); ძველი ქართული სასულიერო და მწიგნობრული კერა მცირე აზიაში, ბითვინიაში; დაარსების თარიღი უცნობია. საფიქრებელია, რომ ქართველი [სრულად »»]
- უმარი (VII ს.)
- იხ. აგრეთვე: ნეოფიტე ურბნელი =ქართული აგიოგრაფიის (IV-X სს.) ენციკლოპედიური ლექსიკონი/ საბა მეტრეველი ; [რედ.აკად. რ. მეტრეველი, აკად. ა. არაბული].- თბ. : [საქ. მეცნ., აკად. სტამბა], [სრულად »»]
- უმწა
- გეოგრაფიული პუნქტი, უნდა მდებარეობდეს სამცხეში, ნახსენებია „წმ. სერაპიონ ზარზმელის ცხოვრებაში“. =ქართული აგიოგრაფიის (IV-X სს.) ენციკლოპედიური ლექსიკონი/ საბა მეტრეველი ; [რედ.აკად. [სრულად »»]
- ურბნისი (V – VI სს.)
- 1. ძველი ქართული კულტურის კერა, სამნავიანი ბაზილიკა, ურბნისის სიონი. აქ მოღვაწეობდნენ მწიგნობრები და პოეტები: ვლასი ურბნელი (XVI ს.), ევდემონ რატიშვილი გნოლისთავის ძე (1623 – 1710 წწ.), [სრულად »»]
- ურდი
- გეოგრაფიული სახელი; ზუსტი ადგილმდებარეობა გაურკვეველია, ნახსენებია იაკობ ხუცესის „წმ. შუშანიკის წამებაში“. =ქართული აგიოგრაფიის (IV-X სს.) ენციკლოპედიური ლექსიკონი/ საბა მეტრეველი ; [სრულად »»]
- ურია // ჰურიანი
- ძველი ბიბლიური სახელწოდება ებრაელისა. =ქართული აგიოგრაფიის (IV-X სს.) ენციკლოპედიური ლექსიკონი/ საბა მეტრეველი ; [რედ.აკად. რ. მეტრეველი, აკად. ა. არაბული].- თბ. : [საქ. მეცნ., აკად. [სრულად »»]
- უსისხლო მსხვერპლი
- 1. მართლმადიდებელ ეკლესიაში ევქარისტული საიდუმლოს ერთ-ერთი სახელწოდება. ლიტურგიის დროს იწირება უსისხლო მსხვერპლი – პური და ღვინო. საგანგებოდ გამომცხვარ პურს უწოდებენ სეფისკვერს, ანუ [სრულად »»]
- უსტამი (VI ს.)
- ციხისთავი მცხეთაში, „წმ. ევსტათი მცხეთელის მარტვილობის“ პერსონაჟი. =ქართული აგიოგრაფიის (IV-X სს.) ენციკლოპედიური ლექსიკონი/ საბა მეტრეველი ; [რედ.აკად. რ. მეტრეველი, აკად. ა. [სრულად »»]
- უტყჳსა
- ადგილი სამხრეთ საქართველოში, მესხეთში, არსიანის ქედზე, ძინძეს ხეობაში (ქვაბლიანის მარჯვენა შენაკადი, მტკვრის აუზი); ნახსენებია „წმ. სერაპიონ ზარზმელის ცხოვრებაში“: „ვითარცა შთამოვიდეს [სრულად »»]
- უფლისციხე
- კლდეში ნაკვეთი ნაქალაქარი შიდა ქართლში; ცნობები წერილობითს წყაროებში პირველად VII საუკუნიდან გვხვდება. =ქართული აგიოგრაფიის (IV-X სს.) ენციკლოპედიური ლექსიკონი/ საბა მეტრეველი ; [სრულად »»]
- უჯარმა
- სოფელი საგარეჯოს მუნიციპალიტეტში; როგორც ქალაქი ახ. წ. III ს. I ნახევრიდან არსებობდა. IV საუკუნიდან კახეთის საერისთავოს ცენტრი და ქართლის სამეფოში, მცხეთის შემდეგ, მეორე ქალაქი იყო. ლეონტი [სრულად »»]
- „უდაბნოთა ქალაქმყოფელი“
- დაუსახლებელ, უდაბურ ადგილებში მონასტრების მაშენებელი, წესრიგის, ჰარმონიის, რწმენის შემტანი; უდაბნოდ მოიაზრება უფლისგან მიტოვებული ადგილი, ეშმაკის სამყოფლო, სადაც ქაოსი, უნაყოფობა, ბოროტება [სრულად »»]
| ქართული აგიოგრაფიის (IV-XVIII სს.) ენციკლოპედიური ლექსიკონი | ლექსიკონები |
 ძირითად გვერდზე | 10 საუკეთესო • დაგვიკავშირდით • Login |  გვერდის დასაწყისი |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |