ვისთვის ჰკვდები, ვერ მიხვდები, თუ სოფელსა მოიძულებ 866,3; რომელმან ნებსით სოფელი მოიძულა, იგი მწუხარებათაგან განერა კლემაქსი, 39,2; მოიძულა მან სოფელი, სულთა დგმაცა აღარ უნღა თ. I, 48. [სრულად »»]
ძველი წესია სოფლისა, არ ახლად მოსასმინია 907,3; წესია ამა სოფლისა ხან-გრძლად არავის გაჰყუების შნმ 1950,1; ჩვენ ერთმანერთსა დავმოყვრდეთ, ვითა სოფლისა წესია ზილ., 54,2; გაყრა წესია [სრულად »»]
ხანი გამოხდა, იკითხა: „ნეტარ რასა იქმს ქალიო, ჩემი ლხინი და ჯავარი, ჩემი სოფლისა წყალიო“ 103,2; ანუ ცნა ურად, ან უცნაურად სოფლისა წყალთა დამშვენებარე თ., 20,7. =ღლონტი, შალვა [სრულად »»]
რა სულად მოვე, შემესმა ხმა ტირილისა და ვისა 341,3; რა სულად მოვიდა და მთვრალი ვითა იქით-აქათ ებეცებოდა, მიჰყო ჴელი მუშკისა გვირგვინსა შნმ II, 382,35; რა სულად მოვიდნენ, მათი საცხოვრებელი [სრულად »»]