მიმართვა, კაცო, შენ: „ძველად ცოლი და ქმარი ერთი მეორეს სახელს არ უწოდებდნენ და ერთმანეთს მიმართავდნენ სიტყვით „ბოშო” ან „შენ”, „კაცო” (თ. კიკვ.). =ნინოშვილი, ე. (ეგნატე, 1859-1894), [სრულად »»]
დაგვალული, დაბალი ტანის, ქონდრის კაცი (თ. კიკვ.; ა. ღლ.): „ბზღარტუაი ბიძიშვილები რომ ჰყავს გადაღმეთში”. =ნინოშვილი, ე. (ეგნატე, 1859-1894), თხზულებანი / [შეადგინა, წინასიტყვ., [სრულად »»]
სახელის გატეხა, საზოგადოებაში შერცხვენა, წაბილწვა: „ჩემი მეზობლები და მოკეთე, ყველაი ვაწვიე და ახლა რომ გამაბახოს, უთუფოთ ვერ გადამირჩება”; „ტიტიკომ მოგვჭრა თავი, გამიბახა რძალი” (102). [სრულად »»]
გადაშვება; ერთი ადგილიდან მეორეზე გადასვლის უფლების მიცემა: „ცოცხალს არ გადვუშობდი კარზე!” =ნინოშვილი, ე. (ეგნატე, 1859-1894), თხზულებანი / [შეადგინა, წინასიტყვ., შენიშვნები და [სრულად »»]
გადავარდნა, გზის აცდენა: „თქვენ რომ მიბძანოთ, ზღვაში გადვიჭრები და იმ ქალთან ვერაფრის თქმას გავბედავ ამისთანაობაზე, დათხოვნილი ვყავარ”. =ნინოშვილი, ე. (ეგნატე, 1859-1894), თხზულებანი [სრულად »»]
გაბრაზება, გახელება: „ძაან გამაკუჭა იმის სიტყვამ”. იხ. აგრეთვე: გულის მოყვანა =ნინოშვილი, ე. (ეგნატე, 1859-1894), თხზულებანი / [შეადგინა, წინასიტყვ., შენიშვნები და ლესიკონი დაურთო ალ. [სრულად »»]