ბავშვი: „ჩუმად ჩაილაპარაკა მარიკამ, დაკოცნა ბავში და შემდეგ კიდევ ჩაილაპარაკა თავისთვის”. იხ. აგრეთვე: ბოვში =ნინოშვილი, ე. (ეგნატე, 1859-1894), თხზულებანი / [შეადგინა, წინასიტყვ., [სრულად »»]
ღვთაება ახალი წლისა. „წმინდა ბასილი მობრძანდება, პური, წიწნეთ ჩიჩალაკი, ყოლიფერი გვაქ, ღვთის მოცემული”. =ნინოშვილი, ე. (ეგნატე, 1859-1894), თხზულებანი / [შეადგინა, წინასიტყვ., [სრულად »»]
ბავშვი: „ისე წრეულს, აი ერთი საქმე შევასრულოთ. რაც ამას მორჩება, გადასახადებს და ბაღნების დამოსვას მოუნდება”. =ნინოშვილი, ე. (ეგნატე, 1859-1894), თხზულებანი / [შეადგინა, წინასიტყვ., [სრულად »»]
(bel-kayis) ტყავის ქამარი; ტყავის სარტყელი, რომლის პრველი ნახევარი ორმაგი და განიერია, მეორე კი - ცალმაგი და ვიწრო. კარგი ბელყაიშის ფართო ნაწილი ოროქმკედითაა მოქარგული. ჩაქურაზე ირტყამდნენ [სრულად »»]
დაბეჟვა, ცემა: „ჰმ!.. ბაჟით რომ არა მხთიდენ სულს!.. წმინდამა გიორგიმ ბეჟვა არ გამოუწყვიდა მის ოჯახს, ვინც ჩვენ საბაჟოთ გაგვიხადა საქმე!”. =ნინოშვილი, ე. (ეგნატე, 1859-1894), [სრულად »»]
შეძლებული, მდიდარი; ბეზირგანი, ვაჭარი (ვ. ბერ.; ა. ღლ.): „რა ბერძეგანი მამა გყავს, რა გვზითი მოგვცა! მარტო ზანტუკი ღირს ერთ ბედაური ცხენათ!” =ნინოშვილი, ე. (ეგნატე, 1859-1894), [სრულად »»]
შორისდებული გაკვირვებისა, ბედშავი (ქეგლ, ა. ღლ.); „-უი, ბეჩა, შენ კიდეც დაგცხომია შენებურად!” =ნინოშვილი, ე. (ეგნატე, 1859-1894), თხზულებანი / [შეადგინა, წინასიტყვ., შენიშვნები და [სრულად »»]
მზერა: „კარი მოუგდე, ღამე იბზირება სახლში და არ ვარგა”. =ნინოშვილი, ე. (ეგნატე, 1859-1894), თხზულებანი / [შეადგინა, წინასიტყვ., შენიშვნები და ლესიკონი დაურთო ალ. ღლონტმა]. - თბ. : [სრულად »»]
რბილი (თ. კიკვ.): „ისე ვარ მოღალული, რომ ძვალი ცაკე მაქ და ბილი ცაკე”. =ნინოშვილი, ე. (ეგნატე, 1859-1894), თხზულებანი / [შეადგინა, წინასიტყვ., შენიშვნები და ლესიკონი დაურთო ალ. [სრულად »»]
მიმართვა, კაცო, შენ: „ძველად ცოლი და ქმარი ერთი მეორეს სახელს არ უწოდებდნენ და ერთმანეთს მიმართავდნენ სიტყვით „ბოშო” ან „შენ”, „კაცო” (თ. კიკვ.). =ნინოშვილი, ე. (ეგნატე, 1859-1894), [სრულად »»]