სულის საუკუნო ნეტარება საიქიოში. იცხონებს სულს; - კეთილ, სამადლო საქმეს გააკეთებს (და ამით სასუფეველს დაუმკვიდრებს თავის სულს). მაცხონებელი - ვინც ან რაც აცხონებს, სასუფეველს დაუმკვიდრებს [სრულად »»]
„სიგელი შეუვალობისაჲ აქუს ცხუართათჳს უსაბანჯრობისაჲ“ სამი ათასისა ცხურისაჲ“, „მე მომიჴსენებია ორი ათასი ცხუარი და ხუთი ათასი ცხუარი... დგეს და იარებოდის ჩუენსა ჭამბარსა გუჱრდით“. [სრულად »»]
რძალი და ა. შ. ◊ ბიცოლა და ა. შ. XIX-XX საუკუნეების ქართველ მწერალთა ეპისტოლური მემკვიდრეობა. ტ. 5, გრიგოლ ორბელიანი, (ნაწ. 4) / ტომის რედ.: ქეთევან გიგაშვილი, მარიამ ნინიძე. [სრულად »»]
უხეში ქსოვილი =ეფრემ მცირე, უწყებაჲ მიზეზსა ქართველთა მოქცევისასა, თუ რომელთა წიგნთა შინა მოიჴსენების/ტექსტი გამოსცა, შესავალი და ლექსიკონთა-საძიებელი დაურთო თ. ბრეგაძემ; რედაქტორი [სრულად »»]
ქრისტეს ჯვარი; აქ საწინამძღვრო ჯვარი: „ძელი - ცხორებისაჲ... ჩემსა ეკლესიასა შინა იყოს“. =ანდერძი დავით აღმაშენებლისა შიომღვიმისადმი/სილოგავა, ვალერი, ავტორი. თბილისი: ნეკერი, 2003.