 |
 | |
| შერჩეული ტერმინები: 75 | გვერდი: 1 / 4 |
- აბა
- (ინეგ.) უხეში მსხვილი შალის ძაფი. ლიტ.: შ. ფუტკარაძე. ჩვენებურების ქართული. წიგნი პირველი. ბათ., 1993. =ქართული კულტურის ეთნოლინგვისტური ენციკლოპედია : (ძირითადი მახასიათებლები) / [სრულად »»]
- აბაზურაი სამა
- (ინეგ.) აფხაზური ცეკვა. ლიტ.: შ. ფუტკარაძე. ჩვენებურების ქართული. წიგნი პირველი. ბათ., 1993. =ქართული კულტურის ეთნოლინგვისტური ენციკლოპედია : (ძირითადი მახასიათებლები) / [შემდგ. : ნ [სრულად »»]
- აბარება, ქემუსად აყვანა / მოჭრით აყვანა
- (ზ. აჭარ.) მწყემსისთვის, მემთევრისთვის (იხ.) სხვისი საქონლის მიბარება გასამრ მწყემსისთვის, მემთევრისთვის (იხ.) სხვისი საქონლის მიბარება გასამრავლებლად (ქართლ.), მოსაწველად და ზაფხულობით [სრულად »»]
- აბგა
- პატარა ნივთების ჩასალაგებელი, მხარიღლივ გადასაკიდი ჩანთა ხურჯინის ტიპისა (შალის, აბრეშუმის, ტილოს ან ტყავის). აბგით დაჰქონდათ ხელნაწერი წიგნები და გრაგნილები, საგზალი, ხელსაქმე და სხვ. [სრულად »»]
- აბგაჯიბე
- ტყავის ჭურჭელი. შურდულის მსროლელი იყენებდა საშურდულე ქვების სატარებლად. ლიტ.: ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი. თბ., 2011 =ქართული კულტურის ეთნოლინგვისტური [სრულად »»]
- აბდარი
- (აჭარ.) პირი, რომელიც განაგებს ხომალდზე საკვებისა და წყლის შენახვა-გაცემას. ლიტ.: ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი. თბ., 2011. =ქართული კულტურის ეთნოლინგვისტური [სრულად »»]
- აბე||აბი
- (ბორჩხ.) უფროსი ძმა (უმცროსისათვის). ეს არის აგრეთვე ზრდილობიანი მიმართვის ფორმა საკუთარ სახელთან ერთად, საზოგადოდ, ასაკით უფროსი მამაკაცის მიმართ. ლიტ.: შ. ფუტკარაძე. ჩვენებურების ქართული. [სრულად »»]
- აბედის სოკო /სააბედე სოკო /კვეჟო /აბედა სოკო/ ობედიში სოკო/ჰობედიაქ-ი / ჰობედიაქ ტყუბულ-ი
- (ფშ.,იმერ.,ქართ., ლეჩხ., მეგრ., სვან.) წიფლის ხის ტანზე მიკრული სოკო; იზრდება საკმაოდ დიდი. აბედის სოკოს კარგად გამოხარშავენ, მზეზე გააშრობენ და შემდეგ წვრილ ნაჭრებად დაანაკუწებენ. [სრულად »»]
- აბეჩხარი/ნაბეჩხარი/ნაოჩხარი
- (მოხ., ქიზიყ., ქიზ.) 1. გამოფიტული, უნაყოფო, ცუდმოსავლიანი მიწა; 2. გამიზნულად მოუვლელ ვენახი, რომელიც ცოტას ისხამს, მაგრამ ღვინო კარგი დგება; 3. ნახევრად გადამხმარი ვენახი. ლიტ.: ს. [სრულად »»]
- აბზიკარა, აბზიკარას აიკრავს
- (რაჭ.) მინდვრად ზაფხულში მკბენარი ბუზებისაგან (მაწუხელასაგან) დამფრთხალი საქონელი კუდს აიბზეკს და თავს გაქცევით შველის. =ქართული კულტურის ეთნოლინგვისტური ენციკლოპედია : (ძირითადი [სრულად »»]
- აბზინდი
- სარტყლის, ფეხსაცმლის, ცხენის აღკაზმულობისა და მისთანათა შესაკრავი, უფრო ლითონისა. საქართველოსა და კავკასიაში ძვ. წ. II ათასწლეულის II ნახევრიდან I ათასწლეულის დამლევამდე ფართოდ ყოფილა [სრულად »»]
- აბილაური||აბილოური
- (ქართლ., ლეჩხ.) ვაშლის ერთ-ერთი საუკეთესო ჯიშთაგანი, ხარობს ქართლში. ლეჩხმური აბილოური - საზაფხულო მსხვილი ვაშლი. ლიტ.: ი. ჭყონია. სიტყვის კონა; მიხ. ალავიძე. ლეჩხუმური ლექსიკონი // [სრულად »»]
- აბრამიანი
- ქართლური საახალწლო--სამეკვლეო ძღვენი. აბრამიანი თავისი ფუნქციით დასავლურქართული ჩიჩილაკის (იხ.), რაჭულ-ლეჩხუმური „სამკლოვიარო გვერგვის“ (იხ.), ზემო იმერული „აბრი პურის“ (იხ.), ჯავახური [სრულად »»]
- აბრაშალი
- (თბ.) მატყლის ძვირფასი შალი. ლიტ.: ი. გრიშაშვილი. ქალაქური ლექსიკონი. თბ., 1997. =ქართული კულტურის ეთნოლინგვისტური ენციკლოპედია : (ძირითადი მახასიათებლები) / [შემდგ. : ნ . ანთელავა, [სრულად »»]
- აბრეშუმი
- საქართველოში აბრეშუმის ძაფი და მისგან დამზადებული ქსოვილები, „აბრეშუმის“ სახელწოდებით იყო ცნობილი. ძველ ქართულად, „ჭიჭნაური“ აბრეშუმის ჭიის პარკიდან ამოხვეულ ძაფს აღნიშნავდა. მისგან საქსოვ [სრულად »»]
- აბრი პური
- ზემოიმერული დიდი ზომის რიტუალური პური, აცხობდნენ ახალ წელს. აბრი პურს საახალწლო სუფრის შუაგულში დადებდნენ, გარშემო კი მრგვალად მოხარშულ ქათამს, ღორის თავს, ხილს, კვახს, ნიგოზს, ბასილასა და [სრულად »»]
- აბუდელაურის ტბა
- ხევსურეთში, სოფელ როშკის ზემოთ მდებარე ტბა, რომელშიც, ფშაური ანდრეზის თანახმად, იახსარის მიერ დევნილ უკანასკნელ დევს თავი შეუფარებია; იახსარი დევს ტბაში ჩაჰყოლია, განუგმირავს და, [სრულად »»]
- აბჯარი
- სამხედრო საჭურველი, რომელიც მეომარსა და მის ცხენს მტრის მჭრელი და სძგერებელი იარაღისაგან იცავდა. უძველესი დროიდან გავრცელებული იყო ხისა და ტყავის აბჯარი. ლითონის აბჯარი ბრინჯაოს ხანაში [სრულად »»]
- აგაგა
- მივიწყებული მიცვალებულის მშიერი, მოხტიალე სული მეგრული რწმენა-წარმოდგენების მიხედვით. წარმოდგენილი ჰყავთ სუსტი, ძლივს მოსიარულე მამაკაცის ან ქალის სილუეტის სახით. ღამით ხშირად ჩნდება [სრულად »»]
- აგვარა
- საკარვო მეურნეობის პარალელური ბაზა. დასახლებიდან მოშორებულ საძოვრებსა და სახნავ-სათეს ნაკვეთებზე ეწყობოდა.სიმინდის ყანების აღების შემდეგ აქ გადმოჰყავდათ საქონელი, რომლის მოვლა-პატრონობა [სრულად »»]
| ქართული კულტურის ეთნოლინგვისტური ენციკლოპედია | ლექსიკონები |
 ძირითად გვერდზე | 10 საუკეთესო • დაგვიკავშირდით • Login |  გვერდის დასაწყისი |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |