1 2 3 4 5 6 7 8 9

2 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29
2 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29

20

წიგნი ნესტან-დარეჯანისა საყვარელსა თანა მოწერილი
 
496

(ა) „მონა მოვიდა, მიამბო ამბავი მან მართალია:
(ბ) „თქვენსა ამბავსა იკითხავს აჯიღოსანი ქალია“.
(გ) მაშინვე ვიცან, ავიჭერ, ჩქარა-ჩქარად გულ-გამკრთალია;
(დ) მოვიდა, ვნახე ასმათი ჩემს წინა მომავალია.

497

(ა) „მე ვისთვის ვკვდები, მეამა ასმათის ნახვა მე მისად.
(ბ) აღარ მივუშვი, ვაკოცე, ქმნადღა თაყვანის-ცემისად;
(გ) ხელი მოვჰკიდე, დავისვი ახლოს ტახტისა ჩემისად,
(დ) ვჰკითხე, თუ: „ნეტარ, მისრულა მორჩი ალვისა ხე მისად?
იხ. ტაეპის განმარტებანი

498

(ა) „მიამბე მისი ამბავი, სხვად ნურას მეუბნებია!“
(ბ) მითხრა, თუ: „გკადრებ მართალსა, აწ ჩემგან არ-სათნებია,
(გ) დღეს ერთმანერთი გინახავს და ტურფად მოგწონებია,
(დ) აწ კვლაცა ცნობა ამბისა მას ჩემგან უბრძანებია“.

499

(ა) „წიგნი მომართვა, ჩავხედენ, პირისა თემთა მთენისა.
(ბ) ეწერა: “ვნახე სიტურფე წყალ-ჯავარისა შენისა.
(გ) ომ-გარდახდილი შვენოდი, შენატევები ცხენისა,
(დ) არ-ავი მიმიჩს მიზეზი ჩემისა ცრემლთა დენისა.
იხ. ტაეპის განმარტებანი

500

(ა) „ღმერთმან თუ მცა ენა ჩემი ქებად შენდა უშენოსა,
(ბ) შენთვის მკვდარი, აღარ ვიტყვი, მაშა მომკლავ უშენოსა,
(გ) მზემან ლომსა ვარდ-გიშერი ბაღჩას ბაღად უშენოსა,
(დ) შენმან მზემან, თავი ჩემი არვის ჰმართებს უშენოსა!
იხ. ტაეპის განმარტებანი

501

(ა) თუცა მიგდის ღვარი ცრემლთა, მაგრა ცუდად არ იდენო,
(ბ) ამას იქით ნუღარა სტირ, გულსა ჭირნი არიდენო,
(გ) შენნი მჭვრეტნი ჩემთა მჭვრეტთა აგინებენ, არ იდენო;
(დ) რომე წეღან მოგეხვივნეს, იგი ჩემთვის არიდენო.
იხ. ტაეპის განმარტებანი

502

(ა) „იგი მე მომცენ რიდენი, რომელნი წეღან გშვენოდეს,
(ბ) რა მნახო, შენცა გეამოს, შენეულადვე გჩენოდეს.
(გ) ესე სამკლავე შეიბი, თუ ჩემი გა-ღა-გვლენოდეს,
(დ) ერთი ასეთი ცოცხალსა სხვა ღამე არ გაგთენოდეს.
იხ. ტაეპის განმარტებანი

თავი მეცხრამეტე თავი ოცდამეერთე
ძირითად გვერდზე 10 საუკეთესოდაგვიკავშირდითLogin გვერდის დასაწყისი
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9