1 2 3 4 5 6 7 8 9

1 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19
1 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19

12

წიგნი ნესტან-დარეჯანისა საყვარელსა თანა მიწერილი პირველი
 
382

(ა) „წიგნი ვნახე, მისი იყო, ვისი მდაგავს ალი გულსა;
(ბ) მოეწერა მზისა შუქსა: „ნუ დაიჩენ, ლომო, წყლულსა!
(გ) მე შენი ვარ, ნუ მოჰკვდები, მაგრა ბნედა ცუდი მძულსა.
(დ) აწ ასმათი მოგახსენებს ყველაკასა ჩემგან თქმულსა.

383

(ა) „ბედითი ბნედა, სიკვდილი რა მიჯნურობა გგონია?
(ბ) სჯობს, საყვარელსა უჩვენნე საქმენი საგმირონია!
(გ) ხატაეთს მყოფნი ყოველნი ჩვენნი სახარაჯონია,
(დ) აწ მათნი ჯავრნი ჩვენ ზედა ჩვენგან არ დასათმონია!

384

(ა) „შენგან ჩემისა ქმრობისა წინასცა ვიყავ მნდომია,
(ბ) მაგრა აქამდის საუბრად კვლა ჟამი არ მომხვდომია,
(გ) ძოღან ხელ-ქმნილსა გიჭვრეტდი კუბოსა შიგან მჯდომია,
(დ) მანდა ყველაი მასმია, რაცა შენ გარდაგხდომია.

385

(ა) „მართლად გითხრობ, მომისმინე ესე, რაცა მოგახსენე:
(ბ) წა, შეები ხატაელთა, თავი კარგად გამაჩვენე;
(გ) გიჯობს, ცუდად ნუღარა სტირ, ვარდი კვლამცა რად დასტენე?
(დ) მზემან მეტი რაღა გიყოს, აჰა, ბნელი გაგითენე!“

386

(ა) „ასმათი მეუბნებოდა უშიშრად, არ მეკრძალვოდა;
(ბ) ჩემი რა გითხრა, რა ვიყავ, ლხინი რად დამეთვალვოდა!
(გ) გული მი და მო მიარდა, კრთებოდა და მელალვოდა;
(დ) მით პირი ჩემი გაბროლდა და ღაწვი გამელალვოდა“.

თავი მეთერთმეტე თავი მეცამეტე

ძირითად გვერდზე 10 საუკეთესოდაგვიკავშირდითLogin გვერდის დასაწყისი
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9