რიტორული მიმართვა

მიმართვა იმ საგნისადმი, ან პირისადმი, რომელსაც გამოხმაურება არ შეუძლია ან რომლის გამოხმაურებაც არ არის სავალდებულო. ასეთია მიმართვა ბუნებისადმი, განყენებული საგნისადმი, მკითხველისადმი, რომელსაც ჩვენ არ ვიცნობთ და სხვ. ნიმუშები:

1. „ზეციურნო ძალნო ... საღრმთო სტუმარი – მეფე ერეკლე გესტუმრათ” (ს. ლეონიძე)

2. „თავისუფლებავ, შენ ხარ კაცთა ნავთსაყუდარი!” (ი. ჭავჭავაძე)

3. „მეგობრებო, წინ, წინ გასწით, ნუ შედრკება თქვენი გული”. (ი. ევდოშვილი)

4. „გადი – გამოდი გუთანო,
ღირღიტავ, ბანი უთხარო,
სახნის–საკვეთო, გაუსვი,
რომ კაჭკაჭს ძირი უთხარო,
ნიშავ, ნიკორას გაუწი,
მაგას მოაბი მხარია,
მეხრევ, გაუკარ შვინდასა,
ცოტა ზარმაცი ხარია” (რაფ. ერისთავი)