ქუან

1. „პყრობა“, ქონა, აღება, მოტანა, ყოლა, „დება“, „ძ-“ (ი. ა.)
   იხ. აგრეთვე: აქუს, აქუნდა, აქუნდენ, აქუნდეს, აქუს
2. ქონება, მქონებლობა, ყოლა, иметь. ეს ზმნა ძველ ქართულში არ არჩევდა ადამიანსა და არაადამიანს, სულიერსა და უსულო საგნებს, ის თანაბრად იხმარებოდა ორივეს მიმართ ისე, როგორც, ვთქვათ, რუსულ ენაშია დღეს: имею отца, имею книгу. დარჩილსა შინაგან აქუს მსაჯული, ჰყავს; გუაქუს ადგილიცა ესე, გვაქვს (ი. ი.)
   წყარო: ძველი ქართული ენის შეერთებული ლექსიკონი : 16800 სიტყვა : შედგენილია ილ. აბულაძის, აკ. შანიძის, ივ. იმნაიშვილისა და სხვა ავტორთა ლექსიკონური წყაროების მიხედვით / [შემდგ. გრიგოლ რუხაძე ; რედ. გვანცა კოპლატაძე ; დაიბეჭდა სრ. საქ. კათოლიკოს-პატრიარქის ილია II ლოცვა-კურთხევით]. - თბ. : საქ. საპატრიარქოს გამ-ბა, 2008 (გამ-ბა "სამშობლოს" სტ.). - 452გვ. ; 20სმ.. - ეძღვნ. წმ. ილია მართლის დაბადების 170 წლისთავს. - ბიბლიოგრ.: გვ. 6. - ISBN 99940-852-4-7, 2000ც.