ფრანგ. მთლიანობა, ერთობლიობა 1. რაიმე მთელის ყველა ნაწილის შეთანხმებულობა, ერთიანობა, პროპორციულობა;
2. მომღერალთა, დამკვრელთა, მოცეკვავეთა ჯგუფი, რომელიც გამოდის როგორც ერთი მთლიანი მხატვრული კოლექტივი;
3. მუსიკალური ნაწარმოები რამდენიმე შემსრულებლისათვის (დუეტი, ტრიო, კვარტეტი, კვინტეტი და ა.შ.).
წყარო: ჭაბაშვილი, მიხეილ, უცხო სიტყვათა ლექსიკონი / შეადგინა [და წინასიტყვ. დაურთო] მიხეილ ჭაბაშვილმა. - მე-3 შესწ. და შევს. გამოც.. - თბ. : განათლება, 1989. - 600გვ. ; 16სმ.. - სახელთა საძიებელი: გვ. 63-68. - 5მ., 10000ც.[MFN: 2749]