ბერძნ. "სიტყვა"; "პროზაული ნაწარმოები" და "ვწერ" 1. ძველი ბერძენი მწერლები -ისტორიული პროზის პირველ თხზულებათა ავტორები (მე-6 – 5 სს. ძვ. წელთაღრ.); გადმოსცემდნენ პროზის სახით ხალხურ თქმულებებსა და ეპიკურ პოემებს.
2. ათენში (ძვ. წელთაღრ. მე-5 ს.-ის ბოლოდან) მწერლები, რომლებიც მოდავე მხარეებს უდგენდნენ სიტყვებს სასამართლოში გამოსასვლელად.
წყარო: ჭაბაშვილი, მიხეილ, უცხო სიტყვათა ლექსიკონი / შეადგინა [და წინასიტყვ. დაურთო] მიხეილ ჭაბაშვილმა. - მე-3 შესწ. და შევს. გამოც.. - თბ. : განათლება, 1989. - 600გვ. ; 16სმ.. - სახელთა საძიებელი: გვ. 63-68. - 5მ.