ხატი

1. ძვ.
   ლიტ.-წგნ.
   არაბ.
   გარეგნობა, სახე
2. ღვთაების ან წმინდანის მხატვრული გამოსახულება, რომელსაც მორწმუნეები თაყვანს სცემენ
3. წარმართული ღვთაება, რომელიც მფარველობს მთელ თემს ან ცალკეულ გვარს (ფშავ-ხევსურეთი). ამ ღვთაების სამყოფლად მიჩნეული სალოცავი ადგილი. ხატში – ხატის დღეობაზე, დღესასწაულზე
   წყარო: ისტორიულ ტერმინთა სასკოლო ლექსიკონი 6–11 [კლასები] / ირინე გეგეჭკორი, ნუგზარ მოლაშვილი ; რედ.: ნუგზარ ბარდაველიძე, ზაზა კვინტრაძე. თბილისი : "ცის ნამის" გამ–ბა და სტ. 2008.