ყოყმანობს, აყოვნებს.
- „დახე, ხატის მსახური, ხევისბერი, მეც, კიდევ ვეჭვობ და ვტორტმანობ“ („დროშა“, II);
- „აბა ჩქარა, რაღას სტორტმანობ, რა ვქნა?!“ – ეუბნებოდა დემეტრე ცოლს ბარბაცით („ლექსოს სამწყემსო“, II).
წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.