ვისაც ტყავი ბეწვგარეთ აცვია. აქ: კარგი ვაჟკაცის ეპითეტია.
- გატაცებით მღეროდა იმ სიმღერებს, სადაც იყო დასურათებული..
- ტყვეების დახსნა-ტყვეობიდან „ტყავგარექცევა“ ბიჭის მიერ („უძმოს-ძმა“, I);
- უსასმლოდ არას მოვიშლიო ტყავგარექცევან ყმანიო („აქა ამბავი“).
წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.