 |
 | |
ტყლაპ-ი
დაგლეჯილ ქალამანში ჩასაფენი ჭინჭი, ტყავი და მისთ.
- არავის არ დაედება ტყლაპად და ქალმნის ძირადა („რა-გინდა ბედმა მიმტყუნოსი“);
- ჯალაფნი არ მეტყვიანა: „ჰაი, შე ტყლაპო მტრისაო?“ („გოგოთურ და აფშინა“, III).
- ძონძ-მანძი, რომელსაც ფეხსაცმლის გასაწმენდად იყენებენ.
- როგორაც ტყლაპი, ის (კურდღელი) მიწის გულმკერდს ეკვროდა („კუ და კურდღელი“).
წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.
 ძირითად გვერდზე | 10 საუკეთესო • დაგვიკავშირდით • Login |  გვერდის დასაწყისი |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |