ეს სიტყვა დამოუკიდებლად არ იხმარება, არამედ აბჯართან ერთად. აბგარ-აბჯარი ან აბჯარ-აბგარი (ა. შანიძე)
- „თავს რომ დაატყო — ვკვდებიო, ჯალაფთ ანიშნა ხელითა, რომ გაეყვანათ კარზედა აბჯარ-აბგარით მთელითა („სიკვდილი გმირისა").
წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.