 |
 | |
უბირ-ი
გამოუცდელი, უცოდინარი; უვიცი, ბრიყვი.
- ჯერ პატარა ვარ, უბირი, მეტი არა მაქვს გონია („პატარა ბიძინა მერკვილაძეს“);
- მაგრამ ჭკვიანთაც იჭაკეს, მოსწყინდათ მრუდის სწორება, მიტომ ნავარდობს უბირი, ეტყობა თავმოწონება, გათამამებულს სიბრიყვეს ანკი რა შეეწონება?! („ქებათა-ქება“, ჯანღმა).
წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.
 ძირითად გვერდზე | 10 საუკეთესო • დაგვიკავშირდით • Login |  გვერდის დასაწყისი |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |