 |
 | |
წარა-უგონთ(ა)
,,წარა-მარად" (ვაჟა); უაზროდ, მოუფიქრებლად.
- იმის ხმამაღლა ქვითინმა კლდეც აატირა სალია, აბიჯებს წარა-უგონთა, მკედრისაკე ჰრჩება თეალია („გიგლია“, X);
- „წამოდი, გამეერე, შე ბეჩაო, რად იცი წარა-უგონთ საუბარი?“ („შთაბეჭდ.", 1).
იხ. აგრეთვე: -უგონთ(ა)
წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.
 ძირითად გვერდზე | 10 საუკეთესო • დაგვიკავშირდით • Login |  გვერდის დასაწყისი |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |