უთუოდ.
- მუცელა გულაღმა ეგდო გაშხლარტული და ელოდა ანგელოზების მოსვლას: „უთაოდ სამოთხეში წამიყვანენო“, ამბობდა იგი თავისთვის, ჩუმად (ვარ.) („მუცელა“, VIII).
წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.