 |
 | |
უკლო-ნ-ი, უკლო-ებ-ი, უკლუ-ებ-ი
„უბედონი“; იმ მიცვალებულთა სულები, რომელთაც მემკვიდრე არ დარჩათ.
- მგებრად საიქიოდან მოდიან „უკლონი“ ანუ ვინც უძეოდ დაიხოცნენ („ფშავლები“, — ძველს);
- შავეთის მებატონესა სამჯერ დაუკარ თავია, უკლუები გამაარჩია, შიგ ნარჩევები ყმანია (ვარ.) („საიქიოზე“).
წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.
 ძირითად გვერდზე | 10 საუკეთესო • დაგვიკავშირდით • Login |  გვერდის დასაწყისი |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |