ქონება, სიმდიდრე, განძი.
- (აფშინამ) ჭერხო აავსო უნჯითა, როგორც სალარო ხანისა („გოგოთურ და აფშინა“, I)
- უნჯი ყმა - ნამდვილი, ერთგული ყმა.
- „ჰოი, ხორციელნო, ჩემო უნჯნო ყმანო, ჩემო მსახურნო, მე ვარ წმინდა გიორგი“ („დროშა“, I);
- გრძლად ძილსა ჩვეულ როდი ხარ, მოგვიხმე უნჯნი ყმანია („ჩანაწერები“).
წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.