ხე-მცენარეა, ნაყოფი იჭმევა - უზანი.
- დამჭკნარი დიყი, შუპყა, შამბი, არყი, ცაცხვი და ურძანი, ყველანი ერთად შფოთავდნენ: „მივაშველოთ წყაროს წყალი, არ დაგვიშრესო!“ („მთის წყარო“);
- (რაიბული) თავმომწონედ ურძნის ჯოხს მოიბჯენდა („ფშაველი და...,“ VIII).
- უ რ ძ ნ ი ა ნ-ი - (სვავებს) მიჰქონდათ სისხლი და ასისხლიანებდენ კლდის დეკას, ქუჩს, ურძნიანებს („სვავი“, II).
წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.