ცხოველი (ცხენი, ჯორი, ძაღლი, კატა), რომელიც არ იჭმევა.
- „დევ-ქაჯთაც“ ბევრი მოესროლეს იმათ (ხატებს) „ციცეების“, ძაღლების და სხვა „უსურმაგის“ ნაჭერ-ნაკუწები („რამერუმე მთისა“).
- (გადატ.) საზიზღარი, საძაგელი, ბოროტი. „სხვა არა მინდა, გენაცვლეთ, თქვენ მტერს გულსა ჰხვდეს ლახვარი და ჩაეყაროს უსურმაგს ბოროტს თვალებში ნაცარი!“ („ბახტრიონი“, VIII).
წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.