შეუმჩნეველი.
- იმ ჩვენის ობლის სული კი იქცა პეპელად ჭრელადა, აქა-იქ დაციალობდა იგი. ტყე-ველად ნელადა, ბრმათ უჩნევარი, თვალხილულთ გულისა დასაწველადა („სული ობლისა“, V).
წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.