შველა აქვ(ს) - იტყვიან. დამუქრების დროს.
- ჩემი დაყენებული ხარ, თუ ჭკვიანად არ იქნები, შველა მაქვს, მალე გადაგაყენო“ („ჩვენი სოფელი).
- კაი ქარი აქვს შეძლება, გასავალი აქვს. ამ ფულს ჯიბეში კაი ქარი აქვს. დიაღ, ჩაიდო ფული ჯიბეში და გაჰქრა სადღაც („სოფლის სურათები“, 6)
- კაი პირი აქვ ადვილად კლავს, ადვილად ინარჩუნებს ნადირს (თოფი).
- „უთუოდ კაი გამამადგა, ივანე, ეს თოფი, კაი პირი აქე, ძალიან შხამიანი (მოკვეთ. მოქმ. I, გამოსვ. II).
- ცოტა ნაფქვავი აქვ მოთმინება აკლია, ადვილად ბრაზდება. „ბევრს ნუღარ მაყბედებ, მოიტა ჩქარა ი ოხერი ყალიონი, თორო ხო იცი, მე ცოტა ნაფქვავი მაქვ. კიდეც გავჯავრდები („გასამართლ. ჩიბუხი", I).
- მეტი იოლი არა აქვს მეტი საშუალება, სახსარი არა აქვს, რით გაიხსნილოს ოჯახმა, მეტი არა აქვს იოლი, ხსნილ და მარხვაში - ლობიო და ზედ სასმელად იორი („მამას ელიან ბალღები“, II).
- გულში ღარღლი (ღარღლად) აქვს - გულნაკლულად არის, „გული როგორლაც მეთანაღრება, ღარღლი მაქვს გულში“ („მოკვეთ., მოქმ. IV, გამოსვ. 11).
- ამას თუ დიდად არა, ცოტად მაინც ღარღლადა აქვს გულში, რომ ჩვენი მხრის პრისტავი თ. ჯ-ი ხანდახან შემოგვიტეეს ხოლმე („რამე-რუმე მთისა“).
წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.
ძირითად გვერდზე 
გვერდის დასაწყისი