„გიცნობ ღვთისაგან წყეულო, მარტო არ ჰკმარობ მიწასა და ზღვის ტალღებსაც აქოთებ, სჩხრეკ იქ ლამს, იქვე ქვიშასა („უიღბლო იღბლიანი“,XI)
ურევს, აფორიაქებს.
მსუნაგი კატები რაც იყვნენ, ისინი თაროებს აქოთებდენ („დათვი“, - ყველამ),
წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.