ფრთა, რომელიც თითქოს ანათებდა.
- ვერ გავხდით ღირსნი გვენახა... ფრთასანთელი, კაკაბმა რომ უძღვნა ციხელს. („ცრუპენტ აღმზრდ“, ნაწ. I, თავი IV).
წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.