აღა

1. ბატონი
    

   „ერთიც აღა მელქუას ნახე და პირდაპირ პეტერბურღში ეცემოდა" („თიანური ფელეტონი“ -ვინც).

2. ცხვრის პატრონი, რომელსაც დაქირავებული მწყემსები ჰჟავდა ღმერთს ორივ მადლობას უძღვნის აღა და მისი მწყემსია („უიღბლო იღბლიანი“)>
   წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.