საუკეთესო ფოლადისაგან გაკეთებული; კარგი ფხის მქონე, კარგად გალესილი
- გოდერძისთანა შემბრალედ მარტო დედა თქვეს მისული, შვილისთვის მიერთმეინა ფხაშეუშლელი მისრული („ეთერი“, VII);
- რა ფერისაა ქვეყანა, ნეტავ მაჩვენა თვალითა... და მაცემინა დევთადა ფხაშეუშლელის ხმალითა („დაუსრ. კვნესა“, II).
წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.