 |
 | |
ქავ-ი
ქვის მაღალი გალავანი.
- „სახლი აქ ჯარეგას მიდგა, ქავი და ციხე კარადა“ („სტ-მასპ“, I).
- ქ ა ვ ა დ ა - ქავზე, გალავანზე. (მინდიამ) ხელი ალუდას მი- ართვის: „წაიღ, მიაკარ ქავადა“ („ალუდა...“, IV).
- ქ ა ვ ი ს კარი - ციხე-სიმაგრის მიდამო, ეზო-მიდამო. „შენ ხელ შენს გულზედ დამიწდეს, ნუმც ხარობს ქავის კარიო“ („ალუდა...“, I).
წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.
 ძირითად გვერდზე | 10 საუკეთესო • დაგვიკავშირდით • Login |  გვერდის დასაწყისი |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |