 |
 | |
ქანჩახ-ებ-ი
დიდი (ნამტვრევი მიწიდან ამოშვერილი) ლოდებით დაფარული ადგილი.
- მაშინ კლდის ქალი, ეს ტურფა, წავა ნაბიჯით სწრაფითა, შეივლის შავსა ქანჩახებს, გალიპულს წყალთა ქაფითა („დაურ, კვნესა“);
- ადგილს ვემწყვდიეთ ჭიდროსა, ქანჩახებს შორის, უგზოსა („ივ. კოტორ, ამბავი“, V).
წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.
 ძირითად გვერდზე | 10 საუკეთესო • დაგვიკავშირდით • Login |  გვერდის დასაწყისი |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |